Bunalım , öz farkındalığın bedelidir. Hayatınıza yeterince derinden bakacak olursanız çaresizliği her yerde bulursunuz.’’ Nietzsche Ağladığında
Bu kitap sınırlarımı zorluyor. Olgunlaşmamış çiğ düşüncelerim beynimin içinde can çekişiyorlar. Arkadaşıma kitabı okumaya başladığımdan bu yana kendimi çok yorgun hissettiğimi ve bu yorgunluğun fiziksel olmadığını anlattım. Ve bana şöyle söyledi:
“Çay kaşığı ile düşüncelerine mezar kazmaya çalışıyorsun. Önce kendi alet edevatını geliştirmen sonra o kuyuyu kazman gerekiyor”
Çay kaşığı olanlara kitabı okumasını tavsiye etmiyorum. Benim çay kaşığım beni çok yordu.