Norveçli ünlü yazar Knut Hamsun'un en çok sevilen romanlarından biri olan Açlık, okurken insanı derinden etkileyen ve sefaleti anlatırken zevk aldıran hatta eğlendiren nadir eserlerden birisi. Anlatım dilinin son derece sade, anlaşılır ve muntazam olduğunu göz önüne aldığımızda, yazarın neden Nobel ödüllü olduğunu anlamak daha kolay hale geliyor. Hikayesini anlatırken bu kadar başarılı bir şekilde aktarmasının sebebi bizzat kendi yaşamış olduğu olaylar olması. Açlık romanının ana konusu parasızlıktan aç kalmak olsa da, yazarımız sadece gıda alınamaması nedeniyle midenin boş olmasından doğan açlıktan bahsetmiyor. Kahramanımız her türlü açlığı yaşıyor aslında. Sosyal açlık, kültürel açlık, maddi açlık, cinsel açlık, huzura olan açlık gibi birçok hadise eserde anlatılan bazı konulardan. Yazarın yaşadığı sefalet, çektiği acılar, insanlar karşısındaki ezikliği, açlığın verdiği moral bozukluğu ve halsizlik gerçekten okurken içinizi burkuyor. Ancak yazar bunları o kadar güzel anlatıyor ki kitabı bırakmak istemedim, okudukça okuyasım geldi. Açlık çekmeyi bu kadar zevkle ve merakla okuyacağım hiç aklıma gelmezdi. Artık satacak bir şeyi kalmadığı için ceketinin düğmelerini bile söküp satmaya uğraşan kahramanımız aslında eğlenceli bir kişiliğe sahip. Yolda gördüğü insanlarla değişik muhabbetlere girip bir anlamda sosyal açlığını gidermeye çalışıp, aniden aç olduğunu hatırlayarak ödünç para isteyecek cüreti bulabiliyor. Kimi zaman dilenciliğe kadar düşse de asla yadırgamadım, okuyunca emin olun hak vereceksiniz. Aç kalmanın yanında konaklama sıkıntısı çekmesi ve Norveç'in soğuk havasına maruz kalması ise bahsedilen bir başka sıkıntı. Açlık başka bir taraftan yeraltı edebiyatının etkilerini barındıran bir eser. Anlattığı olumsuz yaşam koşulları ve negatiflik saçması yeraltı edebiyatına göz kırpmasının bir etkeni olabilir. Norveç'in yeraltı edebiyatı yazarlarından Ingvar Ambjörnsen kendisi bizzat Knut Hamsun hayranıdır. Kahramanımız bütün bu olumsuzluklara karşın tanımadığı bir kadınla aşk yaşayacak kadar delidolu bir insan. Yazarlıkla zar zor geçinmeye çalışıp gazetelerin müdürlerinden yazısının yayınlanmasıyla ilgili iyi haberi merakla beklemesi okunmaya değer. Sonunu okuduğumda neden daha önce aklına gelmemiş dedim. Fakat biraz düşününce yazarın anlattığı bu feci açlık hali insanlığını unutturacak kadar kötü etkiler barındırıyor. Oldukça eski bir kitap olmasına rağmen çağdaş edebiyata çok yakın diyebilirim. Tasvirler sıkmadan ayarında yapılmış. Suç ve Ceza romanının baş kahramanı Raskolnikov ile benzerlikleri var bence yazarımızın yazdığı başrolde. Behçet Necatigil güzel çevirmiş fakat sürekli allah denmesi biraz garip kaçmış. Norveçliler hristiyan onlarda allah diye bir kavram yok, onların tanrı anlayışı daha farklı. Şimdiye kadar hiçbir Norveçlinin allah dediğini ben duymadım, tanrı olarak yazılsaymış keşke. Bütün bunlara rağmen böyle güzel bir eser verdiği için Knut Hamsun'u saygıyla anıyor, okumamızı sağlayan yayınevine teşekkürü bir borç biliyorum.
··
18 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
