Merhabalar;
Bu roman vücudunda kusura olan bir kızın intiharı ile başlıyor ve intiharın nedenini bize anlatmaya başlıyor.
Duygu yüklü, acıklı, insanın içinde deprem etkisi yaratan bir roman hala etkisinden çıkamıyorum umarım en kısa sürede etkisi biter.
Hayatta bir kez de olsa çoğu kişi ölümünü merak etmiştir acaba benim için üzülecekler mi ? diye Hayal kurmuşuzdur bir kez de olsa en çokta yalnız ve sevgisiz hissettiğimiz zamanlarda.
Kızın kusuru kamburu değil zaten sevgisizlik...
Esra Kahya öyle yazmışki karakterin ağzından bize ağlamaklı sanki hep konuşması bu insanı daha çok sarsıyor boşuna Osmangazi Belediyesi Ahmet Hamdi Tanpınar Ödülü almadığını gösteriyor.
Ben çok duygusal olduğum için çok yavaş ilerledi. Hazmetmeye çalıştım Hazmedemesem de....
Herkes bir şekilde yaşamıştır okulda, arkadaş ortamında, aile içinde ve akrabalar da ,insanın kusurunu hor gören vardır bu kusur dediğim yaratılışımız aslında kendimden örnek vericek olursam....
Melezim diye Arap dediler çocukken, zenci dediler (bolca lakaplar takıldı) ,bir sakarlık yaptığımda dayım dalga geçti ve önyargıyla baktılar hep. Gece gizli gizli az ağlamadım bu yüzden zannettim ki bende düzeltilmeyecek sorunlar var. Çocukluk böyle geçti ve askerliği bitirene kadar böyle geçti, insanlar sayesinde özgüven yoktu hiç.Kendimi değersiz hissettim ama şuan bu saydığım insanlardan daha başarili bir hayatım var hayallerimin peşinden gidebiliyorum.
Olgun bir yaşa geldiğimde anladım gerçekleri büyük ihtimalde bu dalga geçen sormadan lakap koyanlar bana güvenmeyenler daha kötü durumları yaşamışlardır çünkü kimsenin yaptığı yanına kalmaz....
Ben kendi hayatımdan çok izler gördüm biraz fazla sarstı tabi ama kesinlikle çok iyi kurgulanmış bir eser umarım hakkettiği değeri bulur ve insanlar da okuğunda kusurun vucütta değilde kalpte olduğunu öğrenir.
Bir nebze de olsa okuyan herkese ders olması dileğiyle, keyifli okumalar dilerim.
Saygılar, sevgilerle.....
“Kusurun vücutta değil kalpte olması” ne güzel bir ifade. Ağzınıza sağlık sevgili Yücel Ünal Esra hanım Kambur’la içimizi yaktı geçti kalemi daim olsun Esra Kahya