Muhtemel Spoiler !!
Richard Renwick ve sevgilisi Millie Afrika, Bostwana'da bir safariye katılırlar. Yanlarınla başkaları da var tabi tatil için gelen. Tabi bu bölüm bizim polisler devreye girene kadar Gerritsen'in yaptığı ve sonradan mutlaka hikayeyle alakası olan ilk giriş bölümü. Geceyi geçirdikleri yerde herşey sıradan şekilde ilerlerken bir anda duyulan bir Çığlık ve nihayet (!) hikayeye giriş başlıyor.
Rizzoli ve Frost, bir postacının ihbarı ile ceset bulurlar. Ölen kişinin bir ‘Avcı' olduğunu söylemek şaşırtmaz sanırım. Evin orada yapılan araştırmalarla bulunan iç organlar bir cesetten fazlası olduğunu da söylüyordu.
Durumdan farklı olarak eklemezsem rahat edemem. Şu baştaki hikaye öyle kalmıyor, sonraki bölümlerde araya katılıyor ve devam ediyor. Ölen kişi Safari ekibinden Clarence. Üstüne bir de geri dönmeye çalışırken bozulan arabaları eklenince bir yandan onlar bir yanda da bizim dedektiflere farklı gözüken iki hikayenin heyecanını yaşıyoruz.
Araştırmalarımız Kedigiller ailesinden bir hayvanı işaret ediyor. İnanılmaz bir bağlantı kurarak O'Brien diye birinin peşine düşüyorlar. Bu arada devam eden diğer hikayemizde de bir kayıp oluyordu. Isao Matsunaga. Farklı iki hikayenin bir arada işlenmesi güzel ama bu kitabın son kitap olması kötü.
Benim mesela seride çok güzel fikirlerim de oluştu. Katile ulaşmaya çalışırken ya da en azından şüphelilere, bir kıl, tüy gibi önemsiz görünebilecek nesnelerden neler neler çıkarttıklarını görmüş oldum. İnsana neredeyse huzur bile verdiğini söyleyebilirim. Cümlenin akışı sanki kendini hissettiriyor gibi. Cinayeti birlikte çözüyorsun sanki ve bu da yazarın bence en önemli başarısı. Hatta bazı cümleler de neredeyse aklımdan geçen cevaplar gibi oluyor. Bunu beğendiğimi de söylemeden edemeyeceğim.
Gözlerimiz bir Boston bir Bostwana arası gidip gelirken aslında yaşanılan ve yaşanılmış arasında mekik dokumak bu olsa gerek diye düşünüyorum. Bir yanda polislerin araştırmaları diğer yanda Bostwana Gecelerinde Kaçış. Heyecan aslında oldukça iyi, en azından önündeki trafiğin sinir bozucu etkisini görmeyecek kadar iyi hissediyorum diyebilirim.
İlerleyen bölümlerde ise bu iki hikaye birleşiyor. Rehberin peşine düşülüyor ve hayatta kalan o tek kişi Boston'a getiriliyor. Peki gerçekten katil aradıkları kişi miydi ? Ya da bir başkasının kimliğini kullanmadığına emin miydik ? Oldukça sert giden bir hikayeye dönmüş olduk.
Finale girerken gene kafa karıştırıcı sahneler var. Mesela katil gerçekten katil olarak mı ele alınacaktı ? Yoksa katil diye bildikleri kişi öldürülmüş, yerine başkası mı geçmişti ? Ya zanlı kimdi ? Ortada bir cinayet gerçekten var mıydı ? Sorular sorular sorular. İnsan gerçekten hayret ediyor. Serinin ‘Şimdilik’ son kitabı gözükse de ben son olacağına pek inanmıyorum açıkçası. Böyle bir eser için kendisine teşekkür ediyorum.
Teşekkür demişken, teşekkür kısmında serinin devam edeceğini bildiriyor. Ben de bu mutlu haberi size vermekten mutluluk duyarım. Ben mutlu oldum siz de mutlu olun. İyi okumalar dilerim..
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.