Gönderi

Kalbimi acıttı
“Annen yoksa kimsen yok.”
Sayfa 99 - Telmih
Edebiyat
··
7 +1'leme
·
10,8bin Gösterim
14 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Normalde gönderilerimi tekrar paylaş yapmam ama bugün tam da bu alıntıyı dibine kadar yaşıyorum. Annemden öncesi ve annemden sonrası diye ayrılıyor benim hayatım. Anneni kaybettikten sonra yavaş yavaş kısıldığını fark ediyorsun sesini, renginin solduğunu.. Pencerelerin güzelliğinin nasıl da kaybolduğunu görüyorsun bir çocuk duyarlılığıyla öyle hissediyorsun sen de.. Yani kalmanın hayat olduğu yerde Gitmek diyorsun annenin ölümsüzlüğüne Yakındır sana/size kavuşacağım günler hissediyorum canım annem… ❤️‍🩹
Yüreğimde asla dinmeyen ve dinmeyeceğini bildiğim bir acı... 🥀
O acı hiç dinmez 🥹🙏
Allah rahmet eylesin.
Babam öldü iki üç gün yemek yemedim, yıkanmadım... 2 yaş büyük ağabeyim öldü Aylarca ağladım, en az bir yıl yas halindeydim... Annemin ölüm haberini aldım sabah 05:30... 06:30da duşa girip evden çıktım. Ruhum hissetmişti hayat o an başlamıştı benim için... Yemesem açımdan, yıkanmasam pislikten ölürüm... Canım annem izin verdiği için cenazelerimde yas tutabilmiş, biraz naz yapabilmişim... Annem ölünce Allahtan başka kimsem yoktu, biliyordum...
Çok acı yaşayan bilir.. Allah rahmetiyle merhamet etsin inşallah. Annemi babamı aynı anda kaybettim. O günden sonra hayat benim için bitti.
Bunu Doğan Cüceloğlu da demişti küçüklüğünü anlatırken 🥲
Evet dinlemiştim. 🥹