Kendini affedememenin yükü, ruhun bir damla suya hasret kalması...
Edebiyat
·
133 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yazarın hakkı var. Ama tam tersini tasvir edecek olursak; kendini affetmenin hafifliği de içinde bir orman büyütmüş ve yağmurları tüm hücresiyle çağırıyor hissi ile tarif edilebilir..