Şiir kitapları her daim zor gelmiştir bana.
Sayısız dizenin arasında biraz gönle temas edenleri bulup çıkarmak ve bunu yapabilmek için uygun vaziyette olmak...
Bir diğer yandan da insanlığın filtrelemesi -iyi dizeleri belirleme özelinde- genellikle başarılıdırlar ve kamuya güzel olan seçkileri sunarlar. Bunun bilincinde olmak el feneri ile gidilen yollarda motivasyonumu biraz da düşürdü.
Son olarak benim için Ömer Lütfi Mete, Gülce’ nin şairi olduğu için herkesteki gibi diğer dizelere karşı zalimlik yapmış olabilirim.
İki kırık dizeler Gülce haricinden
***
…
Kement taksan bile çekilemem
Düne çivilendim gözlerimden
…
***
…
Cephanem hatırandır, gece-gün yudum yudum
Sen gayret pınarım, suyuna kurban olduğum
Şehidim, yiğidim, melek yüzlüm, Aktuğ’ um
…
***
…
Günler sargı sargı dolansa da yaraya
Derinden bir sızı ne geç bilir, ne bitim
…
***
…
Yarıldı toprak, kalkalım artık gönül
Tamamdır bu bağda vuslat ihmalimiz
…
***
…
Biliyorum seni, biliyorum ey can
Bir doyumluk duramıyorsun yerinde
Ne an var hasret çekmediğin, ne mekan
Bir başka şey özlersin her seferinde
…
***