Hiçbir yabancı senin kadar yabancı değil şimdi.Şiir
"Bilir misin,
gönül derin küser
yarasına yara açana." (s. 96)
Seninle aynı duyguları yaşayabilirim ama asla senin gibi kaleme dökemem. Eteğindeki taşları senin kadar güzel dökeni hiç görmedim. Bundandır durup durup okumam seni, dönüp dönüp gelmem sana. Eline kalemi alan herkesin şair olduğu şu devirde, dili böylesine incelikle işlemek... Lakin öyle bir devir ki: "Ah kimselerin vakti yok durup ince şeyleri anlamaya."
"Yeniden başlamalı, baştan, en baştan."
Mümkün mü peki her şeye sil baştan başlamak? m.youtube.com/watch?v=yjGigzk... Mümkün mü hayatı sıfırlamak? Sil baştan sevmek? Ama insan mecbur kalıyor bazen değil mi? Kaldığın yerden devam edemiyorsun, kaldığın yerde kalamıyorsun. Bir başlangıç, bir yolculuk şart... "Peki ya Kaç hayat iyileşir,
içinde kaybolduğu yolculuk yaralarından?" Var oluşumuz eksik, hüznümüz noksan...
Bir şairi okurken başka bir yazarla, şairle karşılaşmak, sevdiğin şairle aynı kalemi okuduğunu bilmenin verdiği tuhaf haz duygusu... 
Rainer Maria Rilke ile karşılaştım eseri okurken, "Hayatın her duruma hakkı vardır," diyordu. Ve 
William Faulkner, "Geçmiş ölmedi, geçmedi bile." Sahi, tam olarak ne zaman geçiyordu? Uyanmak rüyayı değiştirmiyorsa ne diye uyuyup uyanıyorduk? Gün yaşlanınca akşam, insan yaşlanınca ziyan mı oluyordu? Peki ya gençliğinde? Ne diyordu bir şair: Velhasıl, ziyan olduk ziyadesiyle.
"Çok gerilerde kaldı,
hayatı budalaca seven yanımız." (s. 18)
Bazen düşünüyorum da ne kadar geride kaldı, bulamıyorum bile. Belki de hayatın hiçbir döneminde budalaca sevmeyi beceremedik. Ne der 
Yılmaz Erdoğan,
"Ben sevmeyi beceremedim belki de sevilmeyi
Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı."
Uzun zaman oluyordu bir inceleme kaleme almayalı. Zor günler birbirini kovaladı, yine kitaplar tuttu ellerimizden.
"Okudukları hayatını değiştirmeye yetmeyenlere kitaplar kötü gelir," diyor şair. Aramızda kalsın ama bir gün kitaplar da yetmeyecek diye çok korkuyorum. Bazı merhabalar yeni başlangıçlara yakın gelir, merhaba sevgili dostlar! Yeniden değil, sil baştan merhaba!
Rainer Maria Rilke ile karşılaştım eseri okurken, "Hayatın her duruma hakkı vardır," diyordu. Ve William Faulkner, "Geçmiş ölmedi, geçmedi bile." Sahi, tam olarak ne zaman geçiyordu? Uyanmak rüyayı değiştirmiyorsa ne diye uyuyup uyanıyorduk? Gün yaşlanınca akşam, insan yaşlanınca ziyan mı oluyordu? Peki ya gençliğinde? Ne diyordu bir şair: Velhasıl, ziyan olduk ziyadesiyle.
"Çok gerilerde kaldı,
hayatı budalaca seven yanımız." (s. 18)
Bazen düşünüyorum da ne kadar geride kaldı, bulamıyorum bile. Belki de hayatın hiçbir döneminde budalaca sevmeyi beceremedik. Ne der Yılmaz Erdoğan,
"Ben sevmeyi beceremedim belki de sevilmeyi
Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı."
Uzun zaman oluyordu bir inceleme kaleme almayalı. Zor günler birbirini kovaladı, yine kitaplar tuttu ellerimizden.
"Okudukları hayatını değiştirmeye yetmeyenlere kitaplar kötü gelir," diyor şair. Aramızda kalsın ama bir gün kitaplar da yetmeyecek diye çok korkuyorum. Bazı merhabalar yeni başlangıçlara yakın gelir, merhaba sevgili dostlar! Yeniden değil, sil baştan merhaba!··
7,5bin Gösterim
7 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çoğu zaman kararsız kalıyorum inceleme yaptığınız eser mi yoksa sizin incelemenizi okumak mı daha güzel diye sonra diyorum ki kararsız kalmaya ne hacet elbette incelemeleriniz daha güzel ve anlamlı.
Ve farkediyorum ki sizin bu şahsınıza münhasır incelemeleriniz okumaktan alınan keyifle birlikte bağımlılık da yapıyor. Hani dünyanın seçilmiş en kötü eserine dahi bir inceleme yapsanız alır okunur o derece :)
Var olasınız hocam kaleminiz daim, ömrünüz kaim ve afiyet üzre olsun.
