Hiç kimseyi seninle aynı tutmak olur mu?2024 Okuma Raporları
“ Ve aramızdaki bu şey var ya, Delilah? Sonsuza kadar."
Macon ve Delilah daha çocukken tanışmış ve o andan bir birlerinden nefret etmişler. Macon sürekli Delilah'ı küçümsemiş dışlamış alay konusu haline getirmiş. Delilah da aynı nefreti kendisine duyuyor ve mezuniyet balosunda yaşadığı son zorbalıkla kinini nefretini Macon'e haykırp yollarını sonsuza dek ayırıyorlar. En azından Delilah öyle sanıyor. Çünkü o zamanlarda Delilah'ın kız kardeşı Sam Macon'le olan ilişkisinin bittiğini ve Macon'ın “Baker kardeşleriyle işinin bittiğini." söylüyor. Ta ki 10 yıl sonra Macon'in Delilah'ı arayıp (ki onun Sam olduğunu sanıyor) annesinin saatini geri getirmesini söyleyene kadar.
Kardeşinin hatasını telafi etmek için nefret ettiği düşmanıyla bir anlaşma yapıyor. 10 yıl sonra değişen Macon Delilah'ın nefretini değiştire bilecek miydi?
Öncelikle sadece yazlık bir kitaptan çok daha fazlasıydı benim için. Öylesine tatlı-romantik kitapalardan değildi. 
Tatlı Düşmanım 'ı okurken her duyguyu sonuna kadar yaşadım.
Macon o kadar tatlıydı kiiii... Delilah ondan nefret ederken bile masumca flört etmesini sırıtarak eriyip biterek okudum. Çoğu tartışmadan en az ikisi kadar eğlendim çünkü onlarda bunu alışkanlık haline getirmişlerdi o kadar ki tartışmayınca küs sayılıyormuş bu Macon'a göre öyleymiş:D
Başlarken tabii nefretle doldum Macon'a karşı dkdkdk Yani dedim bu pislik nasıl tatlı bir düşman olabilir ki? (Ay bunu sana söylediğim için çok üzgünüm şuan ama öyleydin aşkım sen de kabul ettin bunu) Ama 10 yıl sonra aslında herşeyin bambaşka olduğunu öğrenince Macon'ın her zaman benim için çok özel kalacağını anladım. Kusursuz karakterleri pek samimi bulmuyorum ve Macon kusurlarına rağmen o kadar içtendiki öldüm bittim kendisine. Güçsuz görünmemek için gururuyla savaşı ve doğru karar vermesi çok harikaydı. Bayılıyorum ne istediğini bilen aşkı için savaşan karakterlere. Macon da öyle biriydi işte. Delilah ah Delilah yani okurken sinirden çıldırdım ama bunun sebebi haklı olmadığından değildi Macon'ı o kadar sevdim ki acı çekiyor diye üzüldüğümdendi. Tabii ki güvenini sarsan yine kendisiydi öylece ona hiçbir şey olmamış gibi körü körüne inanacak değildin.
Tatlı Kaçışım da Emma haklı olduğu halde alttan alan taraf olduğu için çok sinirlenmiştim ama burda Delilah sonuna kadar haklıydı ve bunun farkında olmasını, inatçılığını, güclü duruşunu çok sevdim.
Ama aşkta gurur olmaz değil mi? Hele ki Macon gibi bir adam tüm kalbini Delilaha açmışken, o mektupları okduktan sonra... yine tereddüt edişi Macon'ı süründürmesi beni bitirdi (ki bunda kız kardeşininde suçu vardı.o kızı öldürmek istiyorum hâlâ) Yazar diğer kitabında da aynı şeyi yapmıştı her şeyi son anda düzeltmek gibi bir huyu var ve ben sonun güzel olacağını bile bile yüreğim ağzımda okuyorum. Bunu da sevdim sanırım çünkü kitap bitince savaştan çıkmışım gibi hissediyorum. Büyük bir badire atlatmışım gibi. Sonunda başardık diye çığlık atmak istiyorum:)))
@35Bookgirl çok teşekkür ederim tekrardan eğer bu kitabı okumasaydım çok büyük bir kayıp yaşardım. Macon Saint gibi:)
Tekrar okuyacağım harika bir kitaptı. Nefretin aşka dönüşünü çok mükemmel bir şekilde anlatmış 
Kristen Callihan .
Tatlı Düşmanım 'ı okurken her duyguyu sonuna kadar yaşadım.
Macon o kadar tatlıydı kiiii... Delilah ondan nefret ederken bile masumca flört etmesini sırıtarak eriyip biterek okudum. Çoğu tartışmadan en az ikisi kadar eğlendim çünkü onlarda bunu alışkanlık haline getirmişlerdi o kadar ki tartışmayınca küs sayılıyormuş bu Macon'a göre öyleymiş:D
Başlarken tabii nefretle doldum Macon'a karşı dkdkdk Yani dedim bu pislik nasıl tatlı bir düşman olabilir ki? (Ay bunu sana söylediğim için çok üzgünüm şuan ama öyleydin aşkım sen de kabul ettin bunu) Ama 10 yıl sonra aslında herşeyin bambaşka olduğunu öğrenince Macon'ın her zaman benim için çok özel kalacağını anladım. Kusursuz karakterleri pek samimi bulmuyorum ve Macon kusurlarına rağmen o kadar içtendiki öldüm bittim kendisine. Güçsuz görünmemek için gururuyla savaşı ve doğru karar vermesi çok harikaydı. Bayılıyorum ne istediğini bilen aşkı için savaşan karakterlere. Macon da öyle biriydi işte. Delilah ah Delilah yani okurken sinirden çıldırdım ama bunun sebebi haklı olmadığından değildi Macon'ı o kadar sevdim ki acı çekiyor diye üzüldüğümdendi. Tabii ki güvenini sarsan yine kendisiydi öylece ona hiçbir şey olmamış gibi körü körüne inanacak değildin.
Tatlı Kaçışım da Emma haklı olduğu halde alttan alan taraf olduğu için çok sinirlenmiştim ama burda Delilah sonuna kadar haklıydı ve bunun farkında olmasını, inatçılığını, güclü duruşunu çok sevdim.
Ama aşkta gurur olmaz değil mi? Hele ki Macon gibi bir adam tüm kalbini Delilaha açmışken, o mektupları okduktan sonra... yine tereddüt edişi Macon'ı süründürmesi beni bitirdi (ki bunda kız kardeşininde suçu vardı.o kızı öldürmek istiyorum hâlâ) Yazar diğer kitabında da aynı şeyi yapmıştı her şeyi son anda düzeltmek gibi bir huyu var ve ben sonun güzel olacağını bile bile yüreğim ağzımda okuyorum. Bunu da sevdim sanırım çünkü kitap bitince savaştan çıkmışım gibi hissediyorum. Büyük bir badire atlatmışım gibi. Sonunda başardık diye çığlık atmak istiyorum:)))
@35Bookgirl çok teşekkür ederim tekrardan eğer bu kitabı okumasaydım çok büyük bir kayıp yaşardım. Macon Saint gibi:)
Tekrar okuyacağım harika bir kitaptı. Nefretin aşka dönüşünü çok mükemmel bir şekilde anlatmış Kristen Callihan .·
531 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Aman Allah’ım incelemene dahil olmam gurur verici. ♥️🥹🦋 Rica ederim canım, keyif almana çok sevindim.🥲 Önce bunu okuyup sonra diğer kitabı okuduğum için hayal kırıklığına uğramıştım ben. İyi ki sen ikinci sırada bunu okudun. Macon Lucian’a on basar. 😂
Aynur
Gönderi Sahibi
evet çok keyifli bir kitaptı ya bayıldımm❤ yazarın aklmda Macon'le kalması çok güzel oldu yeni çıkan kitaplarını büyük bir hevesle okurum artık... gerçi Macon'den güzel kimse olamaz ama neyse😍😂