"Çocukluğumda bir kovan gibi görürdüm kendimi: Basit, sıradan insanlar, hayat üzerine bilgilerinin, düşüncelerinin balını arılar gibi kovanıma taşır, sunabildikleri ne varsa ruhumu zenginleştirmek üzere getirip cömertçe sunardı. Bal her zaman temiz olmazdı, hatta çoğu kez acı olurdu. Ama her bilgi, yine de baldı!"
Maksim Gorki'den okuduğum ilk kitaptı ve okadar güzeldi, okadar duygusaldı ki... Dili çok akıcıycı ve beni içine çekti. Çocukluğum, Maksim Gorki'nin kendi çocukluğunu anlattığı bir kitap daha sonra "Ekmeğimi Kazanırken" ve "Benim üniversitelerim" olarak devam ediyor. Çocukluğum, babasının ölümüyle başlayıp dedesinin yanına yerleşmesiyle devam ediyor. İkinci kitaba en kısa zamanda başlayacağım.