Okuduğum kitaplar da yazarların hayatları pek dikkatimi çekmez doğrusu … ama yazarımız Osamu Dazai ( asıl adı Şuuci Tsusima olan) ‘nin hayatı için geçerli bir kural olmadı!
Hayatını oldukça uç noktalarda yaşayan yazarın, özellikle de yalnızlığı, insanın arayış içinde olmasını, insanın varoluşunu, içine kapanıklığını, içedönüklüğünü ele alan bir ömrün bu şekilde son bulmasını okumak gerçekten üzücüydü benim için!
Toplum ve birey… Ayrı ayrı ikisi de bambaşka bilimsel konular olsalar da, iki bilim dalının da birbirlerinden beslendiklerini inananlardan!
Toplum seçimlerine uyma çabası ve kendi seçimleri… arasında gidip gelen karakterleri okurken, inanın kendinizden de örnekler ve kararlar bulacaksınız…
Oldukça sade ve akıcı bir üslup ile yazan nadir yazarlardan olduğunu söylememe gerek yok ama yalnızlığı da bu kadar güzel anlatmak nedendir bilemedim …
Savaş sonrası yazılan kitabımız… insan üzerindeki travmaları toplumdaki değişimi ve duygusal çöküşü gözler önüne seriyor!
Günümüz dünyasında da savaşların etkisini maalesef görüyoruz .
İnsanı hayatta tutan en önemli duygu “umut”tur. Umudunuzu kaybettiniz anda yaşamınız da parmaklarınız arasında kayıp gidiyor…
'… İnsan yaşamının ne olduğu hakkında bir fikrim yok.' diyor yazar
Ama ben insan yaşamı hakkında ki umudumu kaybetmediğimi eklemek istiyorum … Bireysel olarak dayatmalarının olmadığı, toplumsal olarak savaşların olmadığı bir dünya umut ediyorum ve Yaşamlar yerine savaşların bitmesini diliyorum !
İyi okumalar !