Ne zaman vaktiyle değer verdiğim, sevdiğim bir insanı hayatımdan çıkarmaya karar versem, hemen öncesinde bir kişisel gelişim kitabı okurum. Nedeninden tam emin değilim fakat seçimlerim hep böyle oldu. Bu iki kitap da (Vazgeçebilmek, Ferrari’sini Satan Bilge) bu sebeple okuduğum kitaplardan oldu.
Duygularını üçüncü kişilerle paylaşan insanlardan hiçbir zaman olamadım, hissettiğim her neyse muhatabı ile paylaştım, kalan herkese karşı sustum. Bu sebeple tüm vedalarımı sadece kendi içimde yaşadım.
Sanırım kişisel gelişim kitabını tercih sebebim, psikolojik olarak bana destek olmasını istemem.
Çünkü ne kadar seversem seveyim, beni kıran, üzen insanlara veda edebilmeyi, vazgeçebilmeyi beceremiyorum, öğrenmem lazım. Varlığı beni üzse de vazgeçersem sanki ona yanlış yapıyormuşum gibi hissediyorum, çok zor vazgeçiyorum.
Kitap işte tam olarak bunu anlatıyor; herkesten ve her şeyden önemli olan bir şey varsa o da kendi hayatın. Önceliğin hep kendin olmalı, kimsenin onayına da ihtiyacın yok. Hepimizin zor da olsa yaralarından, travmalarından, öfkelerinden, acı verenlerinden vazgeçecek cesareti olmalı. Bıktırıcı duygularımıza veda edebilmeliyiz, özgürleşebilmeliyiz.
En zor kısmı da bu; emek verdiğinden, vazgeçmek zorunda kalmak…
Gözümüzde büyüttüğümüz, değer atfettiğimiz her şey aslında bize ait değil. Bu kadar bağlanmak, sahiplenmek hatta bağımlı hale gelmek doğru değil, doğru olan zamanı geldiğinde vazgeçebilmeyi bilmek. Aksi halde vazgeçemediğin her an senden bir şeyler götürüyor, geriye acısı kalıyor. Doğru zamanda vazgeçmek, başka seçimlere yönelmek bizi özgürleştirir. Mutsuzluktan korkarak kaçırdığımız yaşam orada dururken, kendi hapishanemizi inşa ettiğimiz hayatlara, kendimizi mahkum ediyoruz.
Evet işin önemli, arkadaşın, ailen önemli ama sana zarar veren her şeyden uzaklaşmadığın sürece hiçbirine faydan olmuyor. Onlar için ayırdığın zamanın kalitesi düşüyor, bu durumda anlamı da kalmıyor.
İşkolik biri olarak bu kitabın özellikle çalışma hayatı uğruna ihmal ettiğimiz insanlardan bahsettiği bölümlerinden etkilendim, çünkü haklıydı.
Ağırlıklı olarak işlenen konu, maddi kazanç. Para uğruna kişinin zamanının çoğunluğunu mesai saatlerine adaması üzerinde duruyor. Maddi kazanç önemli fakat kazanç sağlamak hayatın asıl amacı olmamalı, hayatın erdemi çok daha manevi. Ki bilge kişi en nihayetinde ferrarisini bile satıyor.
··
5,7bin Gösterim
7 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İlk üç paragrafı gülerek okudum @smra_ypl
Kitabın ortasından konuşan sen bu kadar naif olamazsın ya😂😂
Öncelikle çok iyi inceleme olmuş, ellerinize sağlık.
Kendimden parçalar buldum incelemenizde, kitabı okuyorum gayet güzel gidiyor; birde bu incelemeyi okuyunca algı olarak doğru yolda olduğumu anladım.
Teşekkürler :)
Çok teşekkür ederim 🙏
Kitap umarım dokunduğu yerde çiçek açtırır,
ben de öyle olmuştu 😊
"Emek verdğinden vazgeçmek zorunda kalmak".
Çok ağır bi cümle.anlamak için yasamak lazım.
Yazınızı okurken bi an beni anltıyorsunuz sandım. Bazen bazı kitaplar düştüğün anda seni tekrar ayağa kaldırabiliyor. Terapi niyetine...
En yakın zamanda okuyacağım inşallah. Teşekkürler :)
Kesinlikle bu kitap da onlardan biri oldu, ihtiyacım olan manevi desteği karşıladı.
Ben teşekkür ederim, duyguma eşlik ettiğin için 🌸
Reklam
