Sanat eserleri onları gerçek sanatçılardan daha çok coşturur, çünkü coşkuları onlar için çetin, derinlemesine bir çalışmanın hedefi değildir ve dışarı taşar, konuşmalarını kızıştırır, yüzlerine ateş bastırır. Sevdikleri bir eseri dinledikten sonra, sesleri kısılıncaya kadar, "Bravo! Bravo!" diye bağırmak, onlar için bir eylemde bulunmaktır. Ama bu tezahüratlar, tutkularının özünü açıklığa kavuşturmaya zorlamaz kendilerini, onu tanımazlar. Bu arada bu atıl tutku en sakin konuşmalarına bile bulaşır onlara sanattan bahsederken abartılı el, kol, kafa hareketleri, mimikler yaptırır.