Okumayı önce sabırsızlıkla beklediğim, diğer incelemeleri okuduktan sonra ise ufak bir kuşkuyla yaklaştığım kitabı nihayet bitirdim. Yaz sıcağı rehaveti nedeniyle geç bitirdiğim ancak beğendiğim bir kitap oldu. Yabancı bir yazarın gözünden Atatürk'e bakmak değişik ancak beklediğim bir tecrübeydi. Kimi incelemelere katılmakla birlikte Turgut ÖZAKMAN'ın ufaktan değindiği, bu kitapta ise daha fazla gördüğümüz gerçek bir "insan" olan Atatürk'ü yeniden tanıdım. Onun kimilerince zayıflık ancak bana göre tamda insani yanlarını daha fazla görme fırsatı buldum. Hak verilmelidir ki yıpranmış bir ulusu bir amaç uğruna birleştirmek, sonrasında ise aslında o ulusun yönetim biçimini hiçte istemediği bir şekle dönüştürmek normal yollarla olacak işler değildir. Bence "halka rağmen" yönetim şekli olarak demokrasinin getirilmesi ironi kelimesinin tam da karşılığı olabilir. Bu kitaba yada Atatürk'e nasıl bakarsak bakalım unutulmamalıdır ki Mustafa Kemal kendisini hükümdar ilan edebilecek konumda iken bu millete kendi yöneticilerini seçme hakkı vermiştir. Şimdi tekrar soruyorum bu adama despot demek ne kadar doğrudur. Kitap incelemesinden uzaklaştıysam özür dilerim.
·
139 Gösterim
1 Yorum
Atatürk, kendisini hükümdar ilan etmemiştir ama ölene kadar tek yetki kendi elinde toplanmıştır. Bu gücü meclisle ya da İnönü ile bile paylaşmamıştır. Yakın arkadaşları onun bu tavrından dolayı ondan uzaklaşmışlardı zaten. Kitap yazarının da belirttiği gibi Atatürk inanış bakımından Batılı, karakter bakımından Doğulu idi.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.