Yazarın tüm kitapları gibi Gömülü Şamdan da çok akıcıydı. Kitabı okurken Benjamin’in teslimiyetini, Tanrı’nın onlar için bir toprak vermeyecekse bile elinden geleni yapıp kutsal emanetlerini korumaya çalışmasını izledik. Şu günlerde düşünmeden edemiyorum, yazar ya da Benjamin bu günleri görseydi- Filistin’e ve halkına yapılanları- ne tür bir acı içinde olurlardı acaba? Canı yanan bir kavim nasıl başka masum insanları, anneleri, çocukları öldürebilir? Düşünmek bile zor geliyor… Stefan ZweigGömülü Şamdan