Oblomovluk!
Çok uzun zamandır okumayı beklediğim bu kitap, yaz gelip işlerim biraz yoluna koyulduktan, biraz sakinledikten sonra okuduğum ilk kitap oldu. Gerçekten beğenildiği kadar varmış, ah Oblomov... Keşke daha önce okusaydım.
Az önce kitabı bitirdim ancak benim hayatımda daha şimdiden kendini sürekli hatırlatacak gibi hissediyorum. Konu çok iyi seçilmiş ve yazarın ustalığıyla gerçekten müthiş işlenmiş. İlk bir 100-150 sayfa alışmaya çalışıyorsunuz hikayeye, en başlarda isim sayısı bir hayli yoğun ve Rus isimleri de bizimki gibi olmadığından ötürü biraz çabalamanız gerekecek. Ancak nolur vazgeçmeyin, sonrasında inanılmaz derecede etkileyici bir hikaye okumuş olacaksınız.
Kitaptaki anlatım çok güzel, hem edebi bir dil, hem de gündelik diyaloglar kullanılmış. Çevirisi de bana göre çok güzel yapılmış. Emeği geçen herkesin eline sağlık gerçekten. Mutlaka kendi dilinde okumak da çok etkileyici olacaktır ancak bir çeviri olarak hakkının verildiğini düşünmekteyim.
Şimdi kitabın konusu ve içeriğine gelecek olursak... Kitapta karakter tahlilleri çok iyi yapılmış. Başta birden Oblomov'un odasına birçok karakter girse de hepsi o kadar güzel anlatılmış ki hepsini tanıyor gibi oluyorsunuz ve kitabın sonuna kadar akıldan çıkmıyor. Her yeni giren karakter, size kendini tanıtmadan gitmiyor açıkçası. Bu kitapta sevdiğim kısımlardan birisi.
*!Spoiler İçerir!*
Onun dışında, tek tek önemli karakterlerden ufak ufak bahsedeceğim..
Kitapta Tarantyev ve ev sahibinin kardeşi dışında hiç içten pazarlıklı bir karakter yok, bu çok hoşuma gitti. Hatta okurken ilerisi için fikir yürütmeye çalışırken belki de ben kendimin onlardan daha kötü niyetli olabileceğimi gördüm.
Mesela Olga... Olga, Oblomov'u gerçekten ve çok içten sevdi, onu kurtarmaya çalıştı. Kimse bence Olga'nın Oblomov'u aldattığını söyleyemez. Kendisinden belki 10 yaş büyük bir adamı sırf kalbinin temizliği ve iyi niyeti, yani gerçekten karakteri için sevdi. Ki Ştolts'la evlendikten sonra da Oblomov'u, ve onunla yaşadığı aşkı asla unutmadı. Ben 
Martin Eden'deki Ruth gibi bir karakter olacak diye başlarda düşünmüştüm ancak gerçekten temiz kalpli bir karakter.. Sadece Oblomov'la yaşamdan beklentileri bir değildi ve dolayısıyla yürümedi.. Oblomov'la yaşadıkları da çok güzeldi ancak başından beri kendisini Ştolts'la shiplediğimi saklayamam.. O nedenle bu ikili birlikte olduğu için gerçekten mutluyum.
Ve bahsetmişken, Ştolts.. Gerçekten herkesin böyle bir dostu olmalı bence. O kadar çok çabaladı ki, Oblomov'u kurtarmak için.. Ki işlerini üzerine aldı, işlerini yoluna koydu, düşmanlarının bütün parasını çalmalarının önüne geçti. Ştolts gerçekten her şeyi halletti. Ve sonunda kurduğu güzel hayatı gerçekten hak etti. Onlar için gerçekten mutlu oldum.
Agafya Matveyevna.. Tencere kapak dedikleri bu olsa gerek. Oblomov'u ancak o çekip çevirebilirdi ancak Oblomov'a gerçekten bir konfor alanı sağladığından dolayı bu hayattan kopamamasına ve kendine özgü bir düzen yaratmasına sebep oldu. Eski Türk kadınını da gördüm bi noktada ben bu kadında. Hoş, günümüzde de durum pek farklı değil. Sürekli erkeği rahat ettirmek için çabalar, çocuklara bakar ancak kendisi neredeyse görünmez... Irk farkı olsa da bazen yaşananlar aynı. En çok üzüldüğüm karakterlerden birisiydi sanırım.
Ve son olarak, kitaba da adını veren, Oblomov. Her iki bölümde bir bir şeylerin değişebileceğini düşünürken herkesi bir noktada yüzüstü bırakan ve her seferinde uyuşukluğun eseri olan Oblomov.. Olga ve Ştolts'un çabaları seni bu hayattan kurtarmaya yetmediyse hiçbir şey yetmez diye düşünüyorum... Kendi kendisini ateşe attı ve insan istemedikten sonra herkes ona bir yere kadar yardım edebilir, Olga ile Ştolts fazlasını bile yaptı.. İnsanın yedisinde neyse yetmişinde de o olacağının gösterildiği bir karakter aslında, büyütülme şekli çok önemli. Yine de Oblomov'a üzülmemek elinizden gelmiyor işte...
Çok çok beğendiğim bir kitap oldu. Kitabın adını duyan herkesin okumasını öneririm.
Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim. Herkese iyi okumalar.
Martin Eden'deki Ruth gibi bir karakter olacak diye başlarda düşünmüştüm ancak gerçekten temiz kalpli bir karakter.. Sadece Oblomov'la yaşamdan beklentileri bir değildi ve dolayısıyla yürümedi.. Oblomov'la yaşadıkları da çok güzeldi ancak başından beri kendisini Ştolts'la shiplediğimi saklayamam.. O nedenle bu ikili birlikte olduğu için gerçekten mutluyum.
Ve bahsetmişken, Ştolts.. Gerçekten herkesin böyle bir dostu olmalı bence. O kadar çok çabaladı ki, Oblomov'u kurtarmak için.. Ki işlerini üzerine aldı, işlerini yoluna koydu, düşmanlarının bütün parasını çalmalarının önüne geçti. Ştolts gerçekten her şeyi halletti. Ve sonunda kurduğu güzel hayatı gerçekten hak etti. Onlar için gerçekten mutlu oldum.
Agafya Matveyevna.. Tencere kapak dedikleri bu olsa gerek. Oblomov'u ancak o çekip çevirebilirdi ancak Oblomov'a gerçekten bir konfor alanı sağladığından dolayı bu hayattan kopamamasına ve kendine özgü bir düzen yaratmasına sebep oldu. Eski Türk kadınını da gördüm bi noktada ben bu kadında. Hoş, günümüzde de durum pek farklı değil. Sürekli erkeği rahat ettirmek için çabalar, çocuklara bakar ancak kendisi neredeyse görünmez... Irk farkı olsa da bazen yaşananlar aynı. En çok üzüldüğüm karakterlerden birisiydi sanırım.
Ve son olarak, kitaba da adını veren, Oblomov. Her iki bölümde bir bir şeylerin değişebileceğini düşünürken herkesi bir noktada yüzüstü bırakan ve her seferinde uyuşukluğun eseri olan Oblomov.. Olga ve Ştolts'un çabaları seni bu hayattan kurtarmaya yetmediyse hiçbir şey yetmez diye düşünüyorum... Kendi kendisini ateşe attı ve insan istemedikten sonra herkes ona bir yere kadar yardım edebilir, Olga ile Ştolts fazlasını bile yaptı.. İnsanın yedisinde neyse yetmişinde de o olacağının gösterildiği bir karakter aslında, büyütülme şekli çok önemli. Yine de Oblomov'a üzülmemek elinizden gelmiyor işte...
Çok çok beğendiğim bir kitap oldu. Kitabın adını duyan herkesin okumasını öneririm.
Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim. Herkese iyi okumalar.
·
61 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.