BenlikEgo
156.sayfa
Bunalmıştım; geri dönmek için geldiğim istikameti tayin etmem lazımdı. Halbuki hava kararmıştı; artık bu istikameti bilsem de dönemezdim.
Bir an kendimden geçtim, daha doğrusu kendiliğimden çıktım ve atımın dizginlerini bıraktım. Bıraktığım, atımın dizgini değildi; kendimdim. Kendimi bulduğum zaman da at beni şehre getirmişti.
Henüz doğmuş, aletsiz ve her türlü vasıtadan mahrum bir çocuk nasıl bakılır, yedirilir ve giydirilirse, benliğinden soyunmuş insan da işte böyle...
Kendinden geçmiş olan insana hiç beklemediği bir ufuktan öyle bir güneş doğuverir ki bu güneşle o, tanımadığı hayret edilecek bir dünyanın gizli alimi olur.
İnsanın görünmeyen bir elin okşayışı ile okşandığı, sevk ve idare edildiği zamanlar, ruhuna bir çocuk temizliği hakim olur.Bu küçülme ve kendinden geçmiş olmanın bir adım ilerisinde ise, derin bir tefekkür ve hayret cihânın azameti başlar.
·
121 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.