Herkese merhaba!
Son dönemlerde okuduğum en sıra dışı kitap olan Emil Michel Cioran’ın Avare Düşünceler isimli eserine dair fikirlerimi paylaşmaya çalışacağım. Paylaşmaya çalışacağım diyorum çünkü kitap gerçekten yoğun ve zor bir kitap…
Öncelikle kitabın ismi ve Türkiye baskısının kapak resmi, kitabın içeriği hakkında doğrudan fikir veriyor. Yani gerçekten avare düşünceler var kitapta ama aynı zamanda çoğunlukla kafa karıştırıcı ya da beyin yakıcı fikirler de yer alıyor. Öyle ki, yazar bazı kısımlarda birbiriyle alakalı fikirleri ardı ardına verirken, bazen de hiç alakasız, pat diye aklına geliveren düşünceleri kaleme almış gibi. Gerçi bu durum bir yerde normal çünkü yazar bu düşünceleri bir müsvedde halinde kaleme almış ve bunlar kendisinin Romence yazdığı son şeyler. Cioran daha sonra Fransa’ya yerleşip bundan sonraki eserlerini Fransızca yazıyor.
Kitabı okurken çok derin anlamlar bulduğum cümleler olduğu gibi, yazar acaba burada tam olarak ne anlatmak istiyor diye uzun uzun düşündüğüm cümleler de bulunuyor. Hem bu uzun düşünmeler nedeniyle hem de alıntılamaya değer gördüğüm çok fazla cümle veya fikir olması nedeniyle bu kadar kısa (94 sayfa) olan bir kitabı oldukça uzun bir sürede okuyup bitirebildim. Bunun yanında, alıntılamak isteyip de burada paylaşmadığım cümleler de var. Bunun iki sebebi var: Birincisi bazı düşüncelerin anlaşılabilmesi için ortalama bir sayfa kadar alıntı yapmam gerekiyordu, ikincisi de bazı fikirler çok hassas olduğu için burada gereksiz muhabbetlerle muhatap olmak istemedim.
Bütün fanatizmleri, dinsel ya da politik inançları yoğun ve şiddetli bir şekilde eleştiren Cioran, kitapta yer yer çok derin ve felsefik bakış açıları da sunuyor. Kitabı çok güzel bir şekilde özetleyen arka kapak yazısındaki şu paragraf, kitap hakkında fikir edinmeniz açısından işe yarayabilir:
«Cioran felsefeyi şeylerin “nafileliğinin algısı” olarak ortaya koyarak edebiyat dahil her türlü yanılsamaya karşı giriştiği mücadeleyi ölüm, çöküş, nafilelik, ıstırap, öznel varoluş üzerine aforizmalarla sürdürürken ilk sayfalardaki kişisiz biz ifadesine ben ve sen’i ekliyor ve kitabın iki temel kozunu açıkça ortaya seriyor: maddi, manevi ve tarihsel çürüme ile imkânsız kuşkucu ideal.»
Genel olarak hayatın anlamsızlığını ama insanın hayatın anlamı varmış gibi yaşadığını ve hayattaki her şeyin boş olduğunu anlatan bu kitap, özellikle felsefeye ilgi duyan, felsefik konuları seven ya da felsefeye dair okumalar yapmak isteyen kitapseverlere tavsiye edebileceğim oldukça başarılı bir eser…
Bu uzun incelemeyi okuduğunuz için teşekkür eder, hepinize bol kitaplı günler dilerim.
Not: Bu çok özgün ve harika kitabı bana hediye ederek okumama vesile olan ve kitap paylaşımlarını en çok beğenerek takip ettiğim sosyal medya kullanıcılarından biri olan 
Vox Nihili’ye çok teşekkür ederim.
Vox Nihili’ye çok teşekkür ederim.
··
159 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.