Kitaba adını vermiş olan karakter, Siddhartha'nın mutluluğunu, özünü aradığı serüvenini gençlik zamanından ihtiyarlığına kadar bize anlatan bu eser aynı zamanda insan psikolojisine de bir göz kırpıyor. Kendini arıyor Siddhartha, bize göre sayfalarca ona göre yıllarca arıyor hem de. Farklı insanlar tanıyor, hepsinden ders alıyor, hayata dair anlamlar çıkarıyor ama bu arayışı asla bitmiyor. Her seferinde yeniden doğuyor sanki, kırışmış suratı ile bir ihtiyarken bile arayış son bulmuyor. Ama duruluyor, her şeye farklı bakıyor. Belli ki artık öğrenmiş bazı şeyleri. Ne Samana hayatı, ne Kamala, ne o yanında yer aldığı insanlar öğretiyor ona. Nehir tamamlıyor tüm eksikleri. Dinlemeyi de öğreniyor bu yolculukta.
Eski bir dostuna söylediği güzel bir söz var bu konuda. Diyor ki 'Sana ne söyleyebilirim ki, olsa olsa kendini aramaya fazla verdiğini mi? Aramaktan bulma fırsatını bir türlü yakalayamadığını mı?'
İnsanı düşündüren, şu içsel yolculuğa çıkaran kitaplardan birisiydi bu da. Oldukça keyifliydi, öneririm.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.