"Ben yaşadım mı, hiç bilmiyorum, benim yaşamım çevrilecek bir sayfadan fazlası asla olmadı, yaşam eliyle gelirken, elimde mürekkebin kararttığı sayfalar kaldı yalnızca." diyor Albert Caraco son sayfada, elli küsur yıl sonra gelip seni buluyor o mürekkepli sayfalar ve sen acılarının kendine bile söyleyemediğin yanlarına sızıyorsun hızlıca. İsteyerek duygusuzlaşmak insanı bilge ediyor ve arkanızdan; "berrak ama karanlık nihilist" diyorlar yine yıllar sizi unutturmaya yetmiyor bir okur sizi can yerinizden aynı yangınla anlıyor. Post-Mortem