Yağmur yağıyor Ömür hanım…
Gökten değil yüreğimin boşluğundan ömrümün ıssız toprağına…
Ve ben sonsuz düzlükte bir küçücük,bir silik nokta gibi eriyip gidiyorum…
Ne olur bir gün beni
Kapında olsun dinle
Öldür bendeki beni
Sonra dirilt kendinle
Çarpsam kara sevdayı
En azından yüzbinle
Nasıl bağlandığımı
Anlarsın kemendinle. ( Yavuz Bülent Bakiler)