Hadi evimize gidelimEdebiyat
''Hadi evimize gidelim.'' İnsanın içini ısıtan nasıl da anlamlı bir cümle değil mi?
Zülfü Livaneli'den yine peşinden sürükleyen, elinizden düşmeyen, aklınızdan çıkmayan, kalbinize dokunan, buram buram yaşam kokan, gözlerinizi nemlendiren, bazen güldüren, içinizi ısıtan harika bir eser okudum. ''Serenad'' her zaman başımın tacı olacak ama ''Leyla'nın Evi'' de yerini aldı.
Tiyatro eseri olarak da sahnelenen ''Leyla'nın Evi'' izleyiciler tarafından da çok beğenilmiş.
Beykoz' da Bosnalılar Yalısı'nda paşa torunu olarak doğup büyüyen Leyla Hanım yalının yeni sahipleri tarafından kapı dışarı atılmasıyla kitap başlıyor... Leyla Hanım sokakta kalınca mahallenin çocuklarından olan Yusuf dayanamayıp Cihangir'deki bekar evine götürüyor. Farklı kültürdeki insanların, farklı jenerasyonların bir araya gelmesi ile kitap düşündürücü bir hal alıyor.
Kitabın sonunda Leyla Hanım ın ''Leyla'dan Leyla ya '' diye yazdığı mektup var. Bütün bir kitapta gözlerimde biriktirdiğim yaşların dökülmesine yetti de arttı bile. Okumak isterseniz tereddüt etmeyin. Alın, bulun, okuyun. Çok kitaplı bol okumalı günlerimiz olsun.
··
171 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.