Her gelecek hayret vericidirEdebiyat
Seyreyle hengameyi. Saramago’nun edebiyatta işlemeyi en sevdiği şey bu değil mi? Bir anda başlayan körlük, ölümün olmadığı bir dünya, tarihin bir kelime yanlış yazıldığı için değişivermesi..Dünyamızın içinden cımbızla çektiği bir şeyi alıyor, ya böyle olsaydı neler olurdu diye sorup yazmaya başlıyor. Mizahı mutlaka önden kafaya dikiyor, sonra da yüzünde hayal ettiğim hınzır bir ifadeyle felsefeyi, mitolojiyi, politikayı kaşıklıyor.
Yitik Adanın Öyküsü..İber yarımadası sessiz sedasız Avrupa’dan ayrılıp açıklarda sürüklenmeye başlıyor. Duracak mı, yoksa hızla ilerleyip Amerika kıtasına mı çarpacak bilinmiyor. Bu koca bilinmezliğin içinde halk gelecek kavramını, mülkiyeti, dün dert etmedikleri bir dolu şeyi sorgularken birileri de İspanya ve Portekiz’in şefkatli anne! Avrupa’nın bir parçası sayılıp sayılamayacağını tartışıyor. Ve biz hikayeyi, bir yandan haberlere kulak kabartıp bir yandan da tüm bunların kendileri yüzünden olduğunu düşünen beş kişinin hikayesiyle paralellik kurarak okuyoruz. Ses telleri olmadığı için gözyaşlarıyla konuşan köpek Medor da baş kişilerden biri. Kıyametin hayvanların havlamasıyla değil de susması-susturulmasıyla ilgili olduğunu düşünmekte haklı Saramago. #yasayıgeriçek
Normal olanla yeni normal olan arasında kalışımız, yüzyıllardır biriktirdiğimiz deneyimlerin bir işe yaramaması karşısında düştüğümüz dehşet, aslında doğaya hükmedemediğimizi fark ettiğimizde yaşadığımız çaresizlik, toplumsal uyum için koyduğumuz kuralların işleyemez hale gelmesi durumunda düştüğümüz boşluk..Ne çok şey düşündürüyor. Şu alıntıyla bitsin: “sanki doğanın bizi düşünmekten başka yapacak işi yokmuş gibi her şeyi mutlaka insanlarla ilişkilendiren bu insan biçimcilikten vazgeçmeliyiz.”
·
813 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.