“Koca gar binasının içindeki sabah yoğunluğu bir süre sonra Nebiye’yi tutarken Simitçi Hacer, uzun uzun baktı Nebiye’nin arkasından. Sanki bir şey söyleyecekmiş de söyleyememiş gibi. “Neyse dönünce söylerim,” gibi başını salladı. Sonra, “Hiç dönmeyecek ki,” dercesine gözleri garın sabah ışıklarına takıldı kaldı. Çok değil ama...” bazı hayatların başlangıçlarına, insanların yaşanmışlıklarına dönüp bakıldığında “Sil Baştan” demek istersin yalnızca... koskoca ömür boşa geçmiş, sözünü yüzlere çarpan bir kitap belki de... 
Sil Baştan 
Müge İplikçi
Sil Baştan Müge İplikçi
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.