Yine 
Jack London yine harika bir eser. Okudukça büyülendiğim, hayranlığımın arttığı bir yazar kendisi. Hayatın içerisindeki tüm olguları romanlarında bu kadar iyi kullanabilmesi, okuyucuya derinlemesine işlemesi ne kadar önemli bir yazar olduğunu kanıtlıyor bizlere. Bunun sebebinin de kendi yaşamında ki o mücadelenin izlerini bizlere yansıtabilmiş olması diye düşünüyorum. Kendisinin gençlik yıllarında kuzeylerde geçirdiği zamanlarda hem doğduğu büyüdüğü yerlerden uzaklaşıp o özgür, maceracı yanını hem o doğanın, yaşamın acımasızlığını o kadar iyi sentezleyip resmetmiş ki hayran kalmamak mümkün değil. Bir film izler tadında okudum. Beyaz Diş'in hayata ilk adımlarını atmasıyla beraber doğada güçlü kalması gerektiğini, güçlünün zayıfı ezdiğini, en önemli şeyin hayatta kalmak olduğunu anlatır bizlere mücadelesiyle. Açlık her şeyin üstünde gelir yaşamak için. Bu da onun daha çok vahşileşmesine sebep olur. Ne var ki insanlarla tanışma sırasıdır. Onun cansız nesneleri ne kadar iyi kullandığını farkedip üstün bir varlık oldugunu sezinler. Deneyimleriyle beraber sezgileriyle hareket edip en iyi yaşamın insanla birlikte olacağını öngörür. Aslında bu duygu her canlının ne kadar vahşide olsa sevgiye ihtiyaç duymasını da benimser. Onlara karşı bu bağlılık güdüsü devreye girer ama ne yazık ki insanin o kötü yanı olan merhametsizliğini, acımasızlığını da deneyimlemek zorunda kalır. Ta ki gerçek bir sevgi bulana değin...
Jack London yine harika bir eser. Okudukça büyülendiğim, hayranlığımın arttığı bir yazar kendisi. Hayatın içerisindeki tüm olguları romanlarında bu kadar iyi kullanabilmesi, okuyucuya derinlemesine işlemesi ne kadar önemli bir yazar olduğunu kanıtlıyor bizlere. Bunun sebebinin de kendi yaşamında ki o mücadelenin izlerini bizlere yansıtabilmiş olması diye düşünüyorum. Kendisinin gençlik yıllarında kuzeylerde geçirdiği zamanlarda hem doğduğu büyüdüğü yerlerden uzaklaşıp o özgür, maceracı yanını hem o doğanın, yaşamın acımasızlığını o kadar iyi sentezleyip resmetmiş ki hayran kalmamak mümkün değil. Bir film izler tadında okudum. Beyaz Diş'in hayata ilk adımlarını atmasıyla beraber doğada güçlü kalması gerektiğini, güçlünün zayıfı ezdiğini, en önemli şeyin hayatta kalmak olduğunu anlatır bizlere mücadelesiyle. Açlık her şeyin üstünde gelir yaşamak için. Bu da onun daha çok vahşileşmesine sebep olur. Ne var ki insanlarla tanışma sırasıdır. Onun cansız nesneleri ne kadar iyi kullandığını farkedip üstün bir varlık oldugunu sezinler. Deneyimleriyle beraber sezgileriyle hareket edip en iyi yaşamın insanla birlikte olacağını öngörür. Aslında bu duygu her canlının ne kadar vahşide olsa sevgiye ihtiyaç duymasını da benimser. Onlara karşı bu bağlılık güdüsü devreye girer ama ne yazık ki insanin o kötü yanı olan merhametsizliğini, acımasızlığını da deneyimlemek zorunda kalır. Ta ki gerçek bir sevgi bulana değin...
·
1.407 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Of nalet olsun içimdeki hayvan sevgisine :) beni en çok ağlatan kitaptır kendisi😁Hayatlarına bir hayvanı kabul etmeden yaşayanlar kesinlikle eksiktir! (Şuraya sosyal mesajı da iliştireyim)
Güven Savcı
Gönderi Sahibi
Sonlara doğru bu duygu ister istemez yaşadıklarından sonra oluşuyor :) sanırım bu kitaptan sonra insanların hayvanlara karşı nasıl bir bakış içerisinde olması gerektiğini, onlarında bir canlı olduğunun sevgiye ihtiyacı olduğunun en iyi örneğini teşkil ediyor. Bu sadece bir kısmı. Benim için de harika bir kitap oldu konu jack london olunca sonuç kaçınılmaz eşsiz oluyor.