Bir soru sorarak başlamak istiyorum. Öfkeyi bir renkle bağdaştıracak olsanız bu hangisi olurdu, neden? “Onunla konuşmanın yararı yoktu, çünkü öfke sağırdır. Ona bir şey göstermeye çalışmanın yararı yoktu, çünkü öfke kördür. Onu ikna etmeye çalışmanın da yararı yoktu çünkü öfke kibirlidir, ahmaktır ve yalnızca kendisini düşünür.” Öfke bu kadar güzel başka hangi cümlelerle betimlenebilirdi ki… bu kitaba bibliyoterapi üzerine yapılmış bir çalışmada denk gelmiştim. Bu arada kitaba hâkim olan renk kırmızı. Çocuklara bu duyguyu sezdirmek için kitaba başvurabilirsiniz. Kitapla kalın. Blandina FrancoÖfke