UmutEdebiyat
İnsan olmanın belki de en büyük duygusu umut etmek. En ufaktan en büyük olaylara kadar her konuda umut ederiz, bu bizim yaşama motivasyonumuzu oluşturur. Peki umut elimizddn alınırsa ne olur? Yani aslında bu kitap bize bu kadar yakın bir duygunun anlatısı. İlk başlarda bildiğimiz şeyleri okuyorsunuz ama bu demek değil sıradan ve sıkıcı. Yazar işte tam bu noktada devreye giriyor; duygular o kadar gerçekçi ve içimizden ki kendinizi tüm karakterle empati içerisinde buluyorsunuz. O kısacık sayfaların her birinde kendi içinizde bir yolculuk aslında. Onlarla umut ediyor, onlarla bağlanıyorsunuz hayallere aslında. En çok da ana karakterlerimizle.
Ana karakterlerimizle birlikte uyanıyor, çalışıyoruz, hayata tutunma çabası veriyoruz ki bunu yaparken de onlar hakkında fikirlerimiz gelişiyor. En çok da okurken Lennie’ye hepimiz içimizden üzülmedik mi? Yazar bu duyguyu öyle bir koruyor ki belki de kitabın vurucu olmasının en büyük sebebi budur. Çünkü hepimiz kitabın başında hazırlandık aslında bu vurucu sona, hepimiz ki George’un bunu çözeceğine de emindik. Aslında içimizde belki artık çok içerde Lennie’den farkımız yoktu. Bir o kadar da biliyorduk ki umudu yaşatmak için bazı fedakarlıklar da gerekir. Peki bizim içimizdeki George aynı şeyi yapar mıydı?
Kitap; sizi iç çatışmalarla, cevapları aramanız gereken sorularla baş başa bırakıp sizi tam anlamıyla terk ediyor. Olaylar geliştirilebilir düzeyde bitiyor, ki şahsi fikrimdir, yazar da tam olarak bunun bilincinde olarak bizi terk etmeyi seçiyor. Belki de bu kitabın beni bu kadar etkilemesinin sebebi de budur.
İyi okumalar…
Fareler ve İnsanlar
Fareler ve İnsanlar·
97 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.