Gönderi

Yoksulluk bir çocuk için, hayatlarında gerçek yoksulluğu hiç tatmamış yetişkinlerin düşündüğü gibi değildir. Bir çocuk için yoksulluğun eğlenceli yanları da vardır ; sadece sefalet anlamına gelmez. Çocuk, içinde azıp kudurabileceği, yuvarlanıp durabileceği çamurdan memnundur. Hem ellerine yıkamasına da gerek yoktur, zaten niye yıkayacak ki ? Yoksulluk sadece yetişkinler için fenadır.
Sayfa 227·Kitabı okudu
·
61 Gösterim
1 Yorum
Öne Çıkan Yorum
Yoksulluk bir çocuk için yetersiz beslenme, sağlıksız şartlar, huzursuz bir aile ortamı, kendisini değersiz hissetmesi ve bunların izini hep taşıması demektir. Yoksulluğun keyifli bir yanı yoktur. Yazar sanırım bu kavramın ne olduğunu ya bilmiyor ya da yoksulluk güzellemesine çıkmış.
Kaçımız her şeyin tastamam olduğu, her olanağın dikkatle sağlandığı kusursuz evlerde büyüdük ki ? Çamurdan pastalar yapmak , sokaklarda üstümüz başımız sokak pisliği içinde eve dönmek , yokluktan salçalı ekmek yemek gibi şeyler de yoksulluğa dahil.Ve bence biz dar gelirli ailelerin çocukları, tüm zamanların varlıklı ailelerin çocuklarından çok daha mutlu büyüdük. Çünkü onlar her zaman mükemmel olmak zorundalar. Bizim öyle bir kaygımız hiçbir zaman olmadı. Ayrıca mutluluk kavramı özneldir. Yani köyde büyüyen çiftçi bir ailenin çocuğu , İngiliz kraliyet ailesi üyesinin çocuğundan daha mutsuzdur diyemeyiz bence.
2 yanıtı göster
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.