Spoiler içerirEdebiyat
Bu kitabı biraz abartalım olur mu? Normalde Genç Timaş'ın kitaplarını okumayı severim ama bu bambaşka bir seviyeydi. Yazar her köşeye bir ipucu bırakmıştı. Masum bir çocuğu okudum. Bir yalancıyı okudum. Kalbi körelmiş bir adamı okudum. Çok şey okudum. Kendimden çok şey buldum.
Baş karakterimiz Landfill küçük, çevrili bir alanın içimde büyüyor. Dışarıyı hiç görmüyor. Babagoo dışarının kötü bir yer olduğuna, orada canavarların yaşadığına inandırıyor onu. Ama merak korkudan üstündür. Landfill duvarların altından bir tünel kazdığında gerçekten çocukların bir sınırı olmadığını bir kez daha anladım.
Kitaba 9 puan vermemin sebebi yazarın beni ağlatmasıydı. Gerçekten hiçbir kitabı okurken ağladığımı hatırlamıyorum. Benim için komik bir durum. Daha doğrusu, küçük ama büyük bir şey. Down da böyle söylüyordu.
Kitapta Longwhite en sevdiğim ve en üzüldüğüm şeydi. Bu arada bence o konuşabiliyordu. Tıpkı Orwell gibi.
Kitabı tekrar okuyacağım. Sonra tekrar ve tekrar. Canım Landfill umarım seçtiğin yolda karşılaşacağın her şey doğru olur. Yeterince yalana bulanarak büyüdün. Gerçeklere ihtiyacın var güzel çiçeğim. ♡
·
147 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.