Ve 600. İnceleme! Haydi yorumlarda buluşalım!Psikoloji
Hey! Bu kitap sizin için yazılmış! Evet, sizin! Lütfen okumaya devam edin!
Ne kadar çok suçluluk duygusu hissediyorsunuz değil mi hayatta? Ve ne kadar çok incitme korkusu? Eksiklik... Her şey yolunda bile olsa bir mutlu olamama durumu. Yalnızlık, güçsüzlük! Ama hayır öyle değilsiniz! Yoksa öyle misiniz? Hayatta iyi olmayan her şeyin suçlusu siz misiniz ya da durun! Biri size öyle olduğunu empoze etmeye mi çalışıyor!
Ne diyordu bir 
Nermin Yıldırım kitabında, "... dünyadaki tüm suçların sorumlusu ben değilim, ben değilim, ben değilim."
Ben değilim!
Bazen hayatta o kadar yanlış seçimler yapılıyor ve o kadar yanlış insanlara anlamlar yükleniyor ki, insan sonunda bir bakmış tüm hatalar kendi üzerine yüklenmiş. Hiç haklıyken özür dilemek zorunda kaldığınız oluyor mu? Haklılığınızdan emin olarak bir tartışmaya başlayıp sonunda haksız duruma düşürüldüğünüz? Alttan ala ala her şeyin sizin üzerinize bindiği, incitmeme korkusuyla sürekli incitildiğiniz? youtu.be/tSjiY65gRbI?si=... Cevabınız evetse manipüle ediliyorsunuz, hatta kafanızda soru işaretleri varsa bile! Çünkü çoğu manipüle edilen suçluluğuna o kadar inandırılmıştır ki manipüle edildiğinin farkına dahi varmaz!
"Birlikte olduğu kadını prenses gibi hissettiren adamlar var bu dünyada, unutma olur mu?" (s. 79)
Bir de,
Sürekli suçlu hissettiren,
Sürekli eksik hissettiren,
Sürekli hatalı hissettiren,
Kendi varlığını hayatımızda bir şansmış gibi gören,
Yeteneklerimizi, dostlarımızı, neşemizi unutturan,
Kalabalıklar içinde yalnızlaştıran insanlar da var bu dünyada. Onları da unutmamalı. "Ne kadın ne de erkeğin artık zayıflıklarıyla birbirlerine zulmetmeyecekleri günlerin geleceğini umuyorum," der 
Irvin D. Yalom Ama ummakla o günler gelmiyor, insan zulme uğradığını anlamalı ve bir adım atmalı, tabii anlayabiliyorsa! 
Mark Twain haklı, "İnsanları kandırmak, kandırıldıklarına ikna etmekten daha kolaydır."
"Balık denizi hatırlamaz, sadece yaşar.
Ne zaman hatırlamak zorunda kalır?
Artık eskisi gibi yaşayamadığında." (s. 50)
Farkında mısınız?
Hepimizin içinde bir eski günler, çocukluk özlemi. Neyi yanlış yaptık? Yanlış giden ne var hayatımızda? "Neşenden, eski enerjinden eser yok. Hayat enerjini çekip almışlar sanki içinden." Bir durgunluk, bir sessizleşme... Oysa 
Stephen King, "Sessiz insanlar, en gürültülü zihinlere sahiptir," der. Neden o gürültüyü içimizde tutuyoruz? Kim bastırıyor bizi? O kadar usta oyuncular içinde yaşıyoruz ki hayatı, sesimiz kısılıyor, ışığımız günden güne azaltılıyor ve farkında değiliz. Günden güne olan çöküşler bir anda olan değişimler kadar fark ettirmiyor kendini insana. Gerçek sevginin ne olduğunu unutur olduk karşımızdakiyle cebelleşmekten: "Sevgi insana iyi gelir Merve. İyi hissettirir. Geliştirir, besler, büyütür. Kıskanmazsın sevgi dolu bir ilişkide. Kendini değersiz hissetmezsin. Sorun çıkardığını ya da bu ilişkiyi hak etmediğini düşünmezsin. Kaybetmekten korkmazsın. Kendini suçlu hissetmezsin. Yorulmazsın."
"Bir bakıyorsun üniversiteden öğrenci aşkıyla yanıp tutuşarak mezun olan öğretmenler, sadece birkaç yıl içerisinde ruhen çöküşe uğruyor ve tükeniyor." (s. 191)
Yalnızca manipüle edilmek mi, mobbing de hayatımızın bir gerçeği. Öyle bir çekişme var ki insan hayatında "Ben uğramıyorum," diyen varsa gerçekten şanslı. Örnek olaylar üzerinden gidiyor eser. Bir öğretmeni ele almış... Hemşirelerin de %86'sı uğruyormuş mesela. İnsan ilişkilerinde yaşadığımız problemler de birer mobbing ve manipülasyon değil mi? Zor bir yüzyılda yaşıyoruz. Durup durup hayatı sorgulamak ve yanlış giden şeyleri tespit etmek gerekiyor. İşte tam öyle bir anda düştü yolum bu kitaba! Örnek olayları, dayanakları o kadar güzeldi ki hayatımı bir testten geçirdim okuma sürecimde. Adler, Nietzsche, Yalom ve daha niceleri eşliğinde... Yolunuz düşsün bu kitaba. Vardır elbet yolunda gitmeyen şeyler ya da yolunda gidiyor sandığınız...
Nermin Yıldırım kitabında, "... dünyadaki tüm suçların sorumlusu ben değilim, ben değilim, ben değilim."
Ben değilim!
Bazen hayatta o kadar yanlış seçimler yapılıyor ve o kadar yanlış insanlara anlamlar yükleniyor ki, insan sonunda bir bakmış tüm hatalar kendi üzerine yüklenmiş. Hiç haklıyken özür dilemek zorunda kaldığınız oluyor mu? Haklılığınızdan emin olarak bir tartışmaya başlayıp sonunda haksız duruma düşürüldüğünüz? Alttan ala ala her şeyin sizin üzerinize bindiği, incitmeme korkusuyla sürekli incitildiğiniz? youtu.be/tSjiY65gRbI?si=... Cevabınız evetse manipüle ediliyorsunuz, hatta kafanızda soru işaretleri varsa bile! Çünkü çoğu manipüle edilen suçluluğuna o kadar inandırılmıştır ki manipüle edildiğinin farkına dahi varmaz!
"Birlikte olduğu kadını prenses gibi hissettiren adamlar var bu dünyada, unutma olur mu?" (s. 79)
Bir de,
Sürekli suçlu hissettiren,
Sürekli eksik hissettiren,
Sürekli hatalı hissettiren,
Kendi varlığını hayatımızda bir şansmış gibi gören,
Yeteneklerimizi, dostlarımızı, neşemizi unutturan,
Kalabalıklar içinde yalnızlaştıran insanlar da var bu dünyada. Onları da unutmamalı. "Ne kadın ne de erkeğin artık zayıflıklarıyla birbirlerine zulmetmeyecekleri günlerin geleceğini umuyorum," der Irvin D. Yalom Ama ummakla o günler gelmiyor, insan zulme uğradığını anlamalı ve bir adım atmalı, tabii anlayabiliyorsa! Mark Twain haklı, "İnsanları kandırmak, kandırıldıklarına ikna etmekten daha kolaydır."
"Balık denizi hatırlamaz, sadece yaşar.
Ne zaman hatırlamak zorunda kalır?
Artık eskisi gibi yaşayamadığında." (s. 50)
Farkında mısınız?
Hepimizin içinde bir eski günler, çocukluk özlemi. Neyi yanlış yaptık? Yanlış giden ne var hayatımızda? "Neşenden, eski enerjinden eser yok. Hayat enerjini çekip almışlar sanki içinden." Bir durgunluk, bir sessizleşme... Oysa Stephen King, "Sessiz insanlar, en gürültülü zihinlere sahiptir," der. Neden o gürültüyü içimizde tutuyoruz? Kim bastırıyor bizi? O kadar usta oyuncular içinde yaşıyoruz ki hayatı, sesimiz kısılıyor, ışığımız günden güne azaltılıyor ve farkında değiliz. Günden güne olan çöküşler bir anda olan değişimler kadar fark ettirmiyor kendini insana. Gerçek sevginin ne olduğunu unutur olduk karşımızdakiyle cebelleşmekten: "Sevgi insana iyi gelir Merve. İyi hissettirir. Geliştirir, besler, büyütür. Kıskanmazsın sevgi dolu bir ilişkide. Kendini değersiz hissetmezsin. Sorun çıkardığını ya da bu ilişkiyi hak etmediğini düşünmezsin. Kaybetmekten korkmazsın. Kendini suçlu hissetmezsin. Yorulmazsın."
"Bir bakıyorsun üniversiteden öğrenci aşkıyla yanıp tutuşarak mezun olan öğretmenler, sadece birkaç yıl içerisinde ruhen çöküşe uğruyor ve tükeniyor." (s. 191)
Yalnızca manipüle edilmek mi, mobbing de hayatımızın bir gerçeği. Öyle bir çekişme var ki insan hayatında "Ben uğramıyorum," diyen varsa gerçekten şanslı. Örnek olaylar üzerinden gidiyor eser. Bir öğretmeni ele almış... Hemşirelerin de %86'sı uğruyormuş mesela. İnsan ilişkilerinde yaşadığımız problemler de birer mobbing ve manipülasyon değil mi? Zor bir yüzyılda yaşıyoruz. Durup durup hayatı sorgulamak ve yanlış giden şeyleri tespit etmek gerekiyor. İşte tam öyle bir anda düştü yolum bu kitaba! Örnek olayları, dayanakları o kadar güzeldi ki hayatımı bir testten geçirdim okuma sürecimde. Adler, Nietzsche, Yalom ve daha niceleri eşliğinde... Yolunuz düşsün bu kitaba. Vardır elbet yolunda gitmeyen şeyler ya da yolunda gidiyor sandığınız...··
7bin Gösterim
18 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Reklam
Bu kitabı en ihtiyacım olduğu zamanda arkadaşımın önerisi ile okumuştum.İnsana farkındalık kazandırıyor.Aslında hayatımızda ne kadar çok manipülatör olduğunu,sınır koymadığınız her ilişkide manipüle edilen kişi konumuna düşeceğinizi görüyorsunuz.Bu kitaptan sonra eski eşime bana davranışlarının yanlış olduğunu, neden canımın yandığını anlattım.Kitaba düşman olmuştu 😅 beni uyandırdığı için.
Hepimizin kendinden bir şey bulabileceği bir inceleme olmuş emeğinize vaktinize sağlık hocam. Tam da bu kitabı okumaya ihtiyacım olduğunu hissettim siparişimi verip gelir gelmez ilk bunu okuyacam önerileriniz çok kıymetli kendi adıma teşekkür ederim :)
