Bu kitap ile michelle’in düzenlediği okuma etkinliği sayesinde tanışmıştım. İyi ki de okuma etkinliğine katılmışım çünkü kitabı gerçekten çok beğendim. Normalde birden fazla öyküden oluşan kitapları pek sevmem (romancıyım) ama bu kitap bir istisna.
Mutlu Prens’in bu baskısında 5 tane öykü var: Kitaba ismini veren Mutlu Prens, Harika Fişek, Bencil Dev, Bülbül ve Gül ve Vefalı Dost. Vefalı Dost en sevdiğim öykü oldu. Mutlu Prens ve Harika Fişek de güzeldi ama Bencil Dev ile Bülbül ve Gül’ü o kadar fazla sevmedim. Hikayelerle ilgili yorumlarıma gelecek olursak:
(Spoiler içerebilir)
Mutlu Prens’in öyküsünü daha önce duymuştum. Küçükken tabletimdeki bir uygulamadan İngilizce olarak masal dinlerdim. Mutlu Prens masalını de ilk defa o uygulamadan öğrenmiştim. Gerçekten üzücü bir hikayesi var.
Harika Fişek’teki Fişek karakteri narsistin tekiydi. Herkes tarafından sevildiğini düşünmesi ve kendini başkalarından üstün görmesi sinirimi bozdu. Vermek istediği mesaja bayıldım.
Bencil Dev öyküsü bana basit geldi, vermek istediği mesaj da diğerleri kadar güzel değildi bence.
Bülbül ve Gül’deki yanan karakter bülbül oldu. Sırf bir tane öğrenci sevdiği kızla dans edebilsin diye kendini feda etti.
Vefalı Dost’taki değirmenciye vefalı dost dışında her şey denebilir bence. Adam; gerçek dostlar şöyle yapar, gerçek dostlar böyle yapar diye diye küçük Hans’ı bildiğiniz sömürdü ya. Bana bir yerden tanıdık geldi ama…neyse.
Kitabı genel olarak beğendim, bu kitabı ve aynı yazarın Dorian Gray'in Portresi adlı kitabını şiddetle tavsiye ederim.