Ölümün Sonu, neredeyse 800 sayfa bir kitap olmasına rağmen hiç bitmesin istediğim bir eser oldu. Cixin Lui'nin çok takdire şayan bir hayal gücü ve kurgusu var. Yazarın her zaman kendini belli eden bir bilim-kurgusal zekası olsa da ilk kitabı okuduğumda olayların hiç buralara gelebileceğini düşünmemiştim. 
Karanlık Orman kitabında tanıttığı sarsıcı teorisiyle evren çok büyümüş ve yaşanabileceklerin önü açılmıştı. Bu kitapta 
Cixin Liu, high concept'lerin ve sert bilimkurgunun ateşini harlamış. Önceki kitaplarda adını da geçirdiği üzere Asimov'un 
Vakıf serisinden etkilenen yazarımız, hikayeye soktuğu hibernasyon kavramıyla baş karakterlerimizi zamanda yolculuğa çıkarıyor ve uzaylı istilasıyla karşı karşıya kalan Dünya'nın yaşadığı dönemleri tek tek görüyoruz.
Kitabın uzunluğu boşuna değil, yazar bütün bu dönemleri işlemekten çekinmiyor. Sosyolojik olarak insanların vereceği tepkileri, fiziksel ortamlarına sağladıkları uyumu ve büyük buluşlar sonrası girilen yolları tek tek görüyoruz. Bu "buluşlar" insanlığın yeni öğrendiği, aklının ve aklımızın zor aldığı konseptleri (mesela uzayın boyut değiştirmesi, bükümsel itişle sağlanan ışık hızından hızlı yolculuk, ışığın hızının yavaşlatılmasıyla kara alanlar oluşturulması) bize tanıtıyor. Cixin Lui'nin 
Üç Cisim Problemi'nde de en çok övdüğüm yanı, hayal etmesi zor konseptleri okuyucuya çok iyi vermesi ve bir şekilde kafalarında canlandırmasını sağlamasıydı ki bu kitapta da yazarın eksik kalır hiçbir yanı yok.
Karakterlere ve kitap içinde alınan kararlara gelirsek de yine etkileyici bir bakış açısıyla karşı karşıyayız. Bir kere insanlık bu kitabın evreninde, kozmosun çok küçük ve önemsiz bir parçası. Elimizden gelenler, diğer medeniyetlerle karşılaştırdığımızda çok az -ki sadece Üç Cisimlilerle sanal olarak etkileşime girebiliyoruz, çünkü evrenin boyutları ve bizim kapasitemiz unutulmuyor. Kitap, seneler ve çağlar arasında geçtiği için insanlık adına alınan kararları ve onların sonuçlarını da görebiliyoruz. İkinci kitabın sonunda yaptığı keşif ile Luo Ji, insanlık adına büyük bir sorumluluk üstlenmiş ve onu layıkıyla yerine getirmiş şekilde karşımıza çıkıyor. Cheng Xin'i ise bu kitapla tanıyoruz ve sıradaki büyük kararlar çoğunlukla onun sırtına yükleniyor. Cheng Xin aslında her zaman insanlığın değerlerini düşünerek kararlarını alıyor ama sonucu insanlığın hayatta kalması açısından bakıldığında iyi olmuyor. Yine de, en sonunda ona söylendiği gibi, değerlerimizi yaşatıyor ve dileklerimizi gerçekleştiriyor. Çünkü sevgi hata değildir ve değerlerimiz olmadan insanlığımızı yitiririz, o zaman da hayatta kalan biz olmuş olmayız.
·
342 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.