Ahmet Ümit gerçekten polisiyede usta… Kitabı bir çiçek gibi dal dal açtı açtı açtı… Sonra o açılan çiçeğin dalları tek tek yok oldu! Sadece üç dal kaldı. Ve kitabın son sayfasında ise tek dal… Nasıl bir kurgu, nasıl bir ters köşe… Herkesten şüphelendiren, zihni çalıştıran, her sayfasını soluksuz okutan bir kitap…
Bu adam bu işi çok iyi yapıyor.