·368 syf.····Okunma: 03 Temmuz 2024 00:00 İkilemenin son kitabı ilkinden çok çok daha iyi!
Heyecanlı bir noktada bıraktığımız İris ve Roman'ın hikayesi bu kitapta çok daha güçlü devam ediyor. Enva ve Dacre'nin savaşında farklı taraflarda kalan kahramanlarımız sayesinde savaşın taraflarını kendi içlerinden seyredebiliyoruz. İris güçlü bir kadın kahraman olarak ondan beklenenleri fazlasıyla yerine getiriyor. Ama Roman sağlam duruşu, akılcılığı ve İris'e olan bağlılığı ile benim en sevdiğim karakter oldu. Yan karakterler de askıntı gibi değil gayet hikayenin içine örülü olduğundan yakınlık duyabilecek kadar tanımış oluyorsunuz. İlk kitapta karakterler çok birbirinden kopuk gelmişti. Olayların örüntüsü ve birbirine bağlantısı gayet başarılı. Mantığa veya sağduyuya (en azından benimkilere) ters bir gelişme olmadı. Birkaç yerde beklemediğim gelişmeler oldu ama bunlar okuma keyfini artıran cinstendi. Kitabı bir bölüm daha bir bölüm daha diyerek elimden bırakmak istemedim.
Buradan sonrası biraz spoilerlı...
<spoiler> Kitt'in hafızasını yitirdiği için Dacre'nin emrinde fena şeyler yapacağını düşünmüştüm ama başından sonuna kadar kendi olmayı başardı. İris'in Enva ile alakasını pek kuramadım. Neden Enva'nın onu seçtiği veya Aloutte'ler hakkında gizli kalan bir şeylerin ortaya çıkmasını bekliyordum, olmadı. Kitabın sonunu da çok sevdiğimi söyleyemeyeceğim. Yazar sanki masalsı kalmasın diye gerçekliğe daha uygun bir son yansıtmak istemiş kanaatimce ama kurgu okuyucusunun özellikle de benim gibi escapism arayışında olanlara oldukça ters bir mantık bu. Yine de kitap her şeyi ile çok güzel su gibi okundu, mutlu olundu :) </spoiler>