kitapları kaçış yolum olarak görmeye başladığımdan beri daha sık kitap okur olmuştum. her sıkıntımda ilk durağım müzik ve kitap olurdu. kulaklığımı takar, kitabımı elime alır dünyadan kendimi soyutlardım. yaşananlardan, düşüncelerden, hayattan kısacası her şeyden kaçardım. o kadar alışmışım ki bunu yapmaya son birkaç aydır buna doğru düzgün vakit bulamamak zor geldi bana. kaçamamak. artık bu kolay gibi görünen şey bile zorlaştı benim için. bir türlü odaklanamadığımdan, düşüncelerim hep başka yerlere kaydığından kitaba hak ettiği değeri veremediğimi düşünüyorum, öyle ki çoğu zaman sayfanın sonunda okuduğumu anlamadığımı fark edip başa dönüyordum. o kadar parça parça okudum ki anlatmak istesem kitabı en başından anlatamam bile bu yüzden yorumlarım da yeterince iyi olmayacak gibi hissediyorum.
öncelikle ilk değinmek istediğim şey karakter gelişimleri. öyle güzel işlemiş ki yazar işte bu dedim, bana en çok keyif veren şeylerden biri bu. onlarla birlikte bütün bunları yaşamak ve onların değiştiklerini, zamanla birbirleri için ne ifade ettiklerini görmek çok hoşuma gitti. her karakterin bir derinliği vardı ve kitabın sonunda kâbus'a bile öyle çok değer verdiğimi fark ettim ki bu beni de şaşırttı. çok güzel bir seriydi. fakat bu kitapta hoşuma gitmeyen bazı şeyler oldu özellikle tüm kitap boyunca Elspeth'in aynı şekilde kalması beni sıktı, spoiler vermek istemiyorum ama çiftin bu kitapta biraz da harcandığını düşünüyorum açıkçası. diğer yandan Ione ve Elm ikilisini okumak çok keyifliydi benim için, çok güzellerdi. ilk kitapta da bu çifte kanım kaynamıştı ama burada kitabı onların taşıdığını düşünüyorum. bazı olumsuzlukları olsada favori serilerimden biri oldu kesinlikle öneriyorum. fantastik dünyası gerçekten çok güzel ve kendi açımdan sıkıldığımı hissettiğim yerler olsa bile okuması da bir o kadar keyifliydi.
·
1 +1'leme
·1.473 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
