Çok fena ters köşe oldum, çok fena.
Dil bilim alanında çalışan bir akademisyen, Mario Rota. Rutinlerine bağlılığıyla biliniyor. Her sabah kalkıp asla değiştirmediği bir rotada koşuyor. Birgün rotasında bir değişiklik yapmaya karar veriyor ve bu değişiklik hayatındaki her şeyi dağıtıyor. Önce bileği burkuyor, topallayarak eve döndüğünde karşı dairesine taşınan yeni kiracı ile karşılaşıyor. Yeni kiracının gün gün, önce işini, sonra evini, sonra kız arkadaşını elinden alışını okuyoruz. Her kayıp kitabı okuma isteğinize darbe vuruyor, hikayeyi çekici olmaktan çıkarıyor sanki.
Mario’nun bu anı daha önce yaşamıştım hissi, ona “sizi başka birisi sandım” diyen insanların çokluğu, başka başka insanlar tarafından tıpatıp aynı kelimelerle kurulan cümleler ipucu veriyor vermesine, ama kitabın sonundaki ters köşeden dönene kadar anlamıyoruz bu ipuçlarını. Köşeden dönüp asla tahmin etmediğimiz bir sonla karşılaşınca, tüm bunlar puzzle parçaları gibi bir araya geliyor. Hadi canım dedirten sonlardan.
Seviyorum ben böyle oyunlu metinleri. Ama en çok, Cercas’ın ‘an’ları kanatlarından yakalamasını, onu sayfanın üzerine kondurup küçücük olayların hayatımızı-hayatları değiştirme kudretine eğilip bakışını seviyorum.
#süleymandoğru çevirisi
·
1.188 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
yorumunuzu okurken aklıma direkt 
Büyük Hizmetkar kitabı geldi. onda da böyle bir değişim gözlemliyorduk ve sinir harbi yaşatmıştı bana. bu kitaba da şans vereceğim 🌱
Büyük Hizmetkar kitabı geldi. onda da böyle bir değişim gözlemliyorduk ve sinir harbi yaşatmıştı bana. bu kitaba da şans vereceğim 🌱