Farklı İki HayatEdebiyat
7/10
Sabahattin Ali 'nin yarım bıraktığım kitaplarını saymazsak bu ona ait bitirdiğim ilk kitap ve okurken beni pek çok duygudan başka bir duyguya sürükleyen bir kitap.
Başlarda her şeye rağmen çok güzel ilerleyen bir ilişkiye sahip olan Ömer ve Macide zaman geçtikçe aralarındaki farkları daha fazla görmezden gelemezler, daha doğrusu o farklılıklar zaten hiçbir zaman ortadan yok edilememiştir. Ne birbirlerini törpüleyip birbirine kalıp gibi oturan iki insan olabilmişlerdi, ne de her şeyi kabul ederek birbirlerinden ayrılmaya düzgünce xesaret edebilen.
Ömer'e de Macide'ye de kızdığım çok yer oldu. Birbirlerini sevdikleri belliydi ama duygularına sadık olduklarını söyleyemem. Bu sevgi bana göre bir minnet sevgisiydi çünkü ikiside birbirlerinin hayatında en zor anlarında radtlamışlardı ve bir nevi birbirlerine kurtarıcı görevi görüyorlardı. Bu yüzden minnet duygusu azaldıkça gerçeklerde yağ gibi yükseldi yüzeye.
Sonu tahmin edilemez bir hikaye değil, tabii kitabın başından bunu anlayamayız ama hikaye ilerledikçe nereye bağlanacağını az çok kestirebiliyor insan. Başlarına gelecek olursam da eğer gerçekten çok tatlı bir aşk hikayesi okuduğumu reddemeyeceğim. Belki de ikisine kitap sonlarında bu yüzden çok sinirlendim, belki de birbirlerine olan sevgileri bana da geçtiği için ve hep öyle mesut kalmalarını istediğim içindi.
Güzeldi. Bazen fazla betimlemeler insanı illallah ettirse de yine de tekrar okumak isteyebileceğim kitaplar arasında kendisine yer edindiği kesin.
İçimizdeki Şeytan
Sabahattin Ali 'nin yarım bıraktığım kitaplarını saymazsak bu ona ait bitirdiğim ilk kitap ve okurken beni pek çok duygudan başka bir duyguya sürükleyen bir kitap.
Başlarda her şeye rağmen çok güzel ilerleyen bir ilişkiye sahip olan Ömer ve Macide zaman geçtikçe aralarındaki farkları daha fazla görmezden gelemezler, daha doğrusu o farklılıklar zaten hiçbir zaman ortadan yok edilememiştir. Ne birbirlerini törpüleyip birbirine kalıp gibi oturan iki insan olabilmişlerdi, ne de her şeyi kabul ederek birbirlerinden ayrılmaya düzgünce xesaret edebilen.
Ömer'e de Macide'ye de kızdığım çok yer oldu. Birbirlerini sevdikleri belliydi ama duygularına sadık olduklarını söyleyemem. Bu sevgi bana göre bir minnet sevgisiydi çünkü ikiside birbirlerinin hayatında en zor anlarında radtlamışlardı ve bir nevi birbirlerine kurtarıcı görevi görüyorlardı. Bu yüzden minnet duygusu azaldıkça gerçeklerde yağ gibi yükseldi yüzeye.
Sonu tahmin edilemez bir hikaye değil, tabii kitabın başından bunu anlayamayız ama hikaye ilerledikçe nereye bağlanacağını az çok kestirebiliyor insan. Başlarına gelecek olursam da eğer gerçekten çok tatlı bir aşk hikayesi okuduğumu reddemeyeceğim. Belki de ikisine kitap sonlarında bu yüzden çok sinirlendim, belki de birbirlerine olan sevgileri bana da geçtiği için ve hep öyle mesut kalmalarını istediğim içindi.
Güzeldi. Bazen fazla betimlemeler insanı illallah ettirse de yine de tekrar okumak isteyebileceğim kitaplar arasında kendisine yer edindiği kesin.
İçimizdeki Şeytan25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.