Dünyada olup biten her şeye söyleyecek,hiçbir şeyi olmayanlara...
Hiçbir şeyin aslında çok şey/her şey olduğunu bilenlere... hiçliğin aslında binbir âlem olduğunu kabul etmişlere...
Yaşamı hakkında karanlık sözler yazanlara,o yazılara kulak verenlere..
Dünyayı tanımaktan yorulanlara...
Böyle başlayınca kitabı çok severek okuduğum düşüncesi oluşacak muhtemelen ama maalesef çokca sıkıldım kitabı okurken.Fakat son demleri okurken gözlerim gönlüm derin bı buğunun etkisinde kaldı ya, bu incelemeyi yazmaya borçlu hissettim kendimi.
Kitap tam bu dünya gibi karanlık, karışık, çıkmazlarla dolu.'Her hal geçicidir' kuralı gibi cümleleri hızla geçici, başka hallere atlamalı.Kargaşa ve ironinin altında hikmetler var mı diye arayış dolu,çokça bulamayış,bazen de buldum sanış,sonra yine kaybediş...
Yazarın potansiyelini bilince bizden bunu esirgedi diye çok kızdım ama mümkün olduğu halde bizden esirgenen şeyleri hatırlayınca öfkem geçti. Belki de kitabın bana öğretmesi gereken tek şey budur;Beklentisizlik.Hiçlik.
Velhasıl kitabı tavsiye etmiyorum,çünkü zaten bu dünya zindanında kalmak da tavsiye edilecek şey değil, bu kitap bu dünya gibi dedim ya;
O son sayfalarda ki huzur gibi ömrümüzün son demleri,son sahnesi, ebedi âleme göç edişlerimiz... ferahlığa vesile olsun,Rahman rahmeti ile bize güzel bir son yazsın amin... selâmetle kalın
·
942 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
çok güzel ifade etmişsin, öncelikle tüm çırpınışlarına rağmen sonuna kadar pes etmemen takdire şayandı efendim... yazarın yazmaya başladığı ilk zamanlar olduğundan mütevellit bir şey diyemiyorum, fakat buna rağmen «ben "hiçbişey" dedim beklentiye girmemeliydiniz» şeklinde uyarısıyla aslında başlığı nasıl da manidardı, dikkate almalıydık :')
kalemine sağlık 🌿
Kâmile
Gönderi Sahibi
Biliyorum ki bunu inceleme olarak değil de ileti olarak paylaşsaydım daha çok kişi okuyacaktı 🌝