Gönderi

Linç Korkusu
Puan vermedi·415 syf.··
2024 21. kitabı
Amerikan orta sınıfından bir adam, Babbit’le tanışıyoruz. Topluma uyum sağlama derdine düşmüş, kariyerini kovalayan, evli iki çocuk babası bir adam. Ağzından çıkan her laf, karşımdaki ne düşünür, bunu söylersem yanlış anlaşılır mıyım, kabul görür müyüm korkusuyla değişebilecek kadar yüzeysel. Toplumun değerlerine o kadar takıntılı ki zamanla bir şey hissedebilme yeteneğini bile kaybetmiş. Bunun en çarpıcı örneğini ise arkadaşı Paul karısını öldürdüğünde görüyoruz. (Yazar bunun sebebini asla açıklamıyor ama Babbitt ona kendisi için yalancı şahitlik yapabileceğini söylediğinde, buna gerek olmadığını söylüyor. Burada ne pahasına olursa olsun gerçekleri tercih ettiğini anlıyoruz.) Bunu diğer arkadaşlarıyla birlikte başlarda bir dedikodu konusu olarak görse de sonradan yeni bir golf kulübünün açılması konusunu daha cazip bulup, lafını bile etmiyorlar. Bunun Babbitt üzerinde hiçbir etkisinin olmaması okuyucunun sinirleriyle oynuyor. Daha sonra karısını birkaç günlüğüne evden ayrılıyor. Babbit de cılız da olsa iç sesini duyuyoruz: “Bende bir şeyler değişti ama ne?” diye sorarken. Fakat cevap bulamayacak kadar yüzeysel hâlâ. Babbitt de ilk fırsatta soluğu başka bir kadının, Tanis’in yanında alıyor. Tanis ona “erkek” gibi hissettiriyor, başlarda. Ama sonradan fark ediyor ki aslında karısından daha çok mızmızlanıyor ve bilmediği gibi gözüktüğü şeyleri aslında Babbitt’ten daha iyi biliyor. Ana karakterimiz karısının dönmesiyle birlikte gerçeklerle yüzleşmeye başlıyor. Ne arkadaşlarıyla ne karısıyla ne de metresiyle mutludur. Artık herkese kızgın, insanları terslemekten çekinmiyor ama kaçınılmaz son artık çok yalnız. Bir süre buna devam ediyor, yılmıyor. Ancak karısının hastalığı ile birlikte tüm kaçış yolları tekrar tıkanıyor. Ve gerçek dünyaya, sorumluluklarına dönüyor. Çok mutsuz bitecekken yazar okuyucuya kıyamıyor ve Babbitt’in oğluna söylediği şu sözlerle kitabı noktalıyor: Ben hiç bir zaman hayatta iste­ diğim hiç bir şeyi yapamadım. Sanırım hiç bir şey başarama­ dım. Başarabildiğim tek şey insanlarla iyi geçinmek. Belki sen ben­ den daha başarılı olursun. Bilmem artık. Bir bakıma, ne yap­mak istediğini bildiğini ve gidip yaptığını görmem hoşuma gidiyor. Ben seni desteklerim. Madem böyle istiyorsun, fabrikadaki o işe de gir. Ailen seni korkutmasın. Hatta Zenith seni korkutmasın. Benim gibi kendinden de korkma.
Edebiyat
İbretSinclair Lewis · Altın Kitaplar · 1975195 okunma
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.