Maya TaşıEdebiyat
MutluÖzçelik
#MayaTaşı
#BedizYayınları
#Öykü
Yediveren adlı ortak kitapta birer öykümüzle yer aldığımız Sevgili Mutlu Özçelik 'in "Maya Taşı" adlı öykü kitabı , dokuzu küçürek toplam yirmi iki öyküden oluşuyor. Mutlu Özçelik, öykülerinin hemen hemen hepsinde ülke ve insanlık sorunlarına insanı merkez alarak, kurmacanın olanaklarını sonuna kadar kullanarak incelikle değiniyor. Şehirlerde, modern yaşamın koşuşturmacasında daralan, bunalan öykü kahramanlarını ve kahramanların hayatlarındaki ayrıntıları da görüyoruz kitaptaki öykülerde; köyde doğayla iç içe yaşayan insanların açmazlarını ve sorunlarını da. Mutlu Özçelik, öykü konularını ele alırken kimi zaman geriye çekilip okuyucuya panoramik bir görüntü sunarken kimi zaman da ele aldığı meselenin dibine kadar götürüyor okuyucuyu.
Kitaptaki öyküler, duygu ve aklın dengeli kullanılmasıyla kurgulanmış.Kimi zaman didaktik unsurlarla ilerleyen öyküler birden duygusal bir sonla bitebiliyor.Öykülerin en duygusal anlarında bile araya akılcı bir anektod ya da bir söz girebiliyor.Şiirsel bir anlatımı, hayatın sert gerçekleri takip edebiliyor.Hayatta da her gün yaşadığımız akıl ve duygu arasındaki bitmeyen çatışma yazarın her öyküsünde görülüyor.
Konu çeşitliliğiyle hayatın her alanına dokunan yazar, kimi zaman bir gencin gözünden bakıyor hayata kimi zaman bir mültecinin. Öykülerde genel bir karamsarlık sezilse de umut bir köşeden el sallayıp gülümsüyor bize. Çocukları da unutmuyor Mutlu Özçelik. Çocukların ve gençlerin çevreleriyle, kendileriyle, akranlarıyla ebeveynleriyle yaşadıkları ilişkiler ve duygusal karmaşaları incelikle işleniyor öykülerde.Yaşlılar, kimi zaman bilge, kimi zaman kırılgan yanlarıyla yer alıyorlar öykülerde. Deli de var öykü kahramanları arasında, hesap kitap işlerinde ustalaşmış veli de. Kimin veli, kimin deli olduğunu öyküleri okudukça daha iyi anlıyoruz.Yazarın Abdurrahim Karakoç'a bir selam gönderdiği, kuş dilinden bir aşk öyküsü de var kitapta, bir genci bunalıma sürükleyen karşılıksız aşk da. Yazar muzipliği de elden bırakmıyor öykülerinde. Öykülerdeki içe işleyen hüzne güçlü bir ironi ve gülümseten mizah eşlik edebiliyor kimi zaman. Kitaptaki öykülerde geçmişten bugüne, bugünden yarına pek çok insanlık durumu işlenmiş.Her okurun kendinden bir şeyler bulabileceğini düşündüğüm kitapta,"Teknoloji" adlı öykü de geleceğe göz kırpıyor.
Kitabın ve öykülerin başındaki özenle seçilmiş epigraflar da kitabı içerik olarak zenginleştirmiş. Kitabın en başındaki Jean -Jacgues Rousseau'ya ait söz de kitabın genelinde sezilen duyguyu özetler nitelikte.
Kitaptaki küçürekler de uzun öyküler gibi çarpıcı ve hayatın içinden. Küçürek öykülerde de yazarın ironik anlatımına şahit oluyoruz.
Mutlu Özçelik'in büyük bir duyarlılıkla, ince ince kurguladığı öykülerin her birinde, insan sıcağını ve duyarlılığını hissedebiliyorsunuz. Kaybettiğimiz pek çok insani değeri bize hatırlatan öyküleriyle, Ahmet Haşim'den alıntıyla," Melali anlamayan nesle aşina değilliz." diyor Mutlu Özçelik. Bir fırıncı çırağının maya taşının peşine düşmesi gibi insanlığın türlü hallerinin peşinde uzun bir yolculuğa çıkarıyor bizi yazar, öykülerinden herkesin kendine bir hisse çıkarması, kendinden bir şeyler bulabilmesi umuduyla...
Kitaptan alıntılar:
"İnsan özgür doğmuştur ama her yerde zincire vurulmuştur."Jean-Jacques Rousseau
" '...Önüne para atılmış insanların arasına girilmez, çok tehlikeli,eziliriz...' dedim."s.12/Bekleyiş
"...Çocuk kalmalıymış insan.Acıkmak, oyuna dalana; üşümek, koşup oynamaya kadarmış..."s.33/Ölmeye Çıkmak
"...Sığınacak bir büyüğü kalmayınca büyüyor insan..." s.169/Teknoloji
··
147 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.