Yazar:
Mutlu Özçelik
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
176
İlk Yayın Tarihi:
Haziran 2024
Yayınevi:
Bediz Yayınları
ISBN:
9786259894423
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Mutlu Özçelik’in Maya Taşı Kitabı Üzerine Bir İncelemeEdebiyat
Mutlu Özçelik’in Maya Taşı adlı öykü kitabı, modern Türk öykücülüğünde dikkat çeken bir eser olarak değerlendirilebilir. Kitap, sıradan insanların hayatlarını derinlemesine inceleyen 13 öyküden oluşuyor. Bu öykülere ek olarak nüktedan ve ironik şekilde kaleme alınmış yazılması çok zor 9 küçürek öykü de var. Yazar, hikâyelerini yalın bir dille anlatırken toplumsal gerçekliklere ve bireyin iç dünyasına odaklanıyor. Özellikle karakterlerin yaşamlarına dair çarpıcı detayları, onların gündelik rutinlerinden veya travmatik geçmişlerinden yola çıkarak işlerken, insan ruhunun karmaşık katmanlarını gözler önüne seriyor.
Maya Taşı’nın temel gücü, sıradan hayatların derinliklerini başarıyla yansıtmasında yatıyor. Her öykü, farklı bir kahramanın içsel yolculuğuna ışık tutuyor. Özçelik, karakterlerini gerçekçi bir şekilde kurgularken, onların yaşamlarına anlam katacak küçük detaylara özel bir önem veriyor. Öykülerde sık sık toplumsal baskı, bireysel yalnızlık ve içsel çatışma gibi temalar işleniyor. Bu yönüyle, kitap yalnızca bireyin değil, aynı zamanda toplumun genel bir panoramasını çiziyor. Özellikle “Sığınacak bir büyüğü kalmayınca büyüyor insan” gibi cümleler, kitabın merkezinde yer alan büyüme, yalnızlık ve zorunlu dönüşüm temalarını özetliyor.
Özçelik’in dili yalın ama etkileyici. Ağdalı ve süslü ifadelerden kaçınarak, kahramanlarının yaşadığı mekân ve zamanla uyumlu bir anlatım tarzı benimsiyor. Bu sade dil, öykülerin duygusal yoğunluğunu artırırken, okurun karakterlere daha kolay empati kurmasını sağlıyor.
Kitabın en olumlu yönü, farklı yaş gruplarından ve sosyal statülerden gelen karakterlere eşit bir anlatım alanı sunması. Bu, okuru hem bir çocuğun hem de bir yetişkinin dünyasına taşıyabilen nadir öykü kitaplarından biri olmasını sağlıyor. Ben ona
Maya TaşıEdebiyat
MutluÖzçelik
#MayaTaşı
#BedizYayınları
#Öykü
Yediveren adlı ortak kitapta birer öykümüzle yer aldığımız Sevgili Mutlu Özçelik 'in "Maya Taşı" adlı öykü kitabı , dokuzu küçürek toplam yirmi iki öyküden oluşuyor. Mutlu Özçelik, öykülerinin hemen hemen hepsinde ülke ve insanlık sorunlarına insanı merkez alarak, kurmacanın olanaklarını sonuna kadar kullanarak incelikle değiniyor. Şehirlerde, modern yaşamın koşuşturmacasında daralan, bunalan öykü kahramanlarını ve kahramanların hayatlarındaki ayrıntıları da görüyoruz kitaptaki öykülerde; köyde doğayla iç içe yaşayan insanların açmazlarını ve sorunlarını da. Mutlu Özçelik, öykü konularını ele alırken kimi zaman geriye çekilip okuyucuya panoramik bir görüntü sunarken kimi zaman da ele aldığı meselenin dibine kadar götürüyor okuyucuyu.
Kitaptaki öyküler, duygu ve aklın dengeli kullanılmasıyla kurgulanmış.Kimi zaman didaktik unsurlarla ilerleyen öyküler birden duygusal bir sonla bitebiliyor.Öykülerin en duygusal anlarında bile araya akılcı bir anektod ya da bir söz girebiliyor.Şiirsel bir anlatımı, hayatın sert gerçekleri takip edebiliyor.Hayatta da her gün yaşadığımız akıl ve duygu arasındaki bitmeyen çatışma yazarın her öyküsünde görülüyor.
Konu çeşitliliğiyle hayatın her alanına dokunan yazar, kimi zaman bir gencin gözünden bakıyor hayata kimi zaman bir mültecinin. Öykülerde genel bir karamsarlık sezilse de umut bir köşeden el sallayıp gülümsüyor bize. Çocukları da unutmuyor Mutlu Özçelik. Çocukların ve gençlerin çevreleriyle, kendileriyle, akranlarıyla ebeveynleriyle yaşadıkları ilişkiler ve duygusal karmaşaları incelikle işleniyor öykülerde.Yaşlılar, kimi zaman bilge, kimi zaman kırılgan yanlarıyla yer alıyorlar öykülerde. Deli de var öykü kahramanları arasında, hesap kitap işlerinde ustalaşmış veli de. Kimin veli,
Hayatın İçinden Yirmi İki Öykü: “Maya Taşı”
Kıymetli meslektaşım Mutlu Özçelik’in “Maya Taşı” adını verdiği ilk kitabı, Nisan 2024’te raflarda yerini aldı. “Bediz Yayınları” etiketiyle çıkan kitap, yirmi iki öyküden oluşuyor. Yazar, oldukça derin bir gözlem gücüyle okuyucuyu bazen çocukluğun nostaljik köşelerine, bazen bir mahalle fırınına, bazen de işsiz bir babanın sofrasına götürürken, aynı zamanda insan ruhunun karmaşık labirentlerinde dolaştırıyor.
Maya Taşı’nda yer alan öykülerin hemen hepsinde toplumsal ya da bireysel kısıtlamalar karşımıza çıkıyor diyebilirim. Kitapta yalnızca bireysel hikâyeler değil, toplumsal gerçeklikler de işleniyor. Her bir öykü, insan ilişkilerindeki zorluğu yansıtan bir ayna gibi. Yazar, akıcı üslubu ve güçlü betimlemeleriyle okuyucuyu hikâyenin içine çekerken, karakterlerin duygularını ve içsel çatışmalarını da gözlerimizin önüne seriyor. Hayatın içinde her an karşılaşabileceğimiz kahramanlarının gerçeklerle yüzleşmesi; kimi zaman bir çocuğun, kimi zaman da bir yetişkinin anlatımıyla gerçekleşiyor.
Maya Taşı’nın ilk epigrafı, fikirleriyle Avrupa’da Aydınlanma Çağı’nı ve Fransız Devrimi’ni önemli ölçüde etkileyen Jean-Jacques Roussea’dan: “İnsan özgür doğmuştur ama her yerde zincire vurulmuştur.” Kitabı okuduktan sonra bu epigrafın öykülerdeki düşünce ve olayları desteklediğini hissediyoruz.
Mutlu Özçelik ilk kitabında, bir solukta okunacak bir anlatım yakalamayı başarmış. Maya Taşı, gündelik hayatın ayrıntılarında insan ruhunun derinliklerini işlemeye çalışırken, bir taraftan da yazarın sonraki kitaplarının habercisi gibi görünüyor.
Seyhan Can
Merhaba sevgili okurdaş. Nasılsın?
İncelemenin fırından taze çıkmış maya taşıyla harmanlanmış vakti geldi. Bir geleneğin vücut bulmuş hali olarak ellerimize aldık maya taşını. Yazarının karşı mahalleye bir koşu gidip gelmesiyle yorulduk zaman zaman.
Bütün yorgunluğumuz bir çiğdem usulünce geçti küçürek öykülerde. Sen gidince ne oldu biliyor musun diye sordu yazar okuruna. Ve okur sen gittin ya, sensizlikten gayrı daha ne olsun diyerek cevap verdi yazara. Aklı selimlik içinde yer yer deliliği yudumladık, yer yerse kana kana suyunu içtik çeşmelerden. Arabalar aldık, 50 kuruşluk vakitler bıraktık ardımızda. Bazı yanlış anlamalar yerini tebessüme bıraktı nazarımızda.
Velhasıl kelam, yazarımızın eteğinden döktüğü taşları topladık göz ve el yordamıyla. Bazımız durdu, baktı kaldı. Bazımız da anlamlandırdık her dem. Birçoğumuz ise tebessümle gelen katkıları karşıladık kapıda.
Günümüz öykü sever ve kalemi kuvvetli yazarlarımızdan Mutlu Özçelik bu güzel kitabı için teşekkür ediyorum. Değerli dünyasından ve düşünceleri benimle, bizlerle paylaşmış olduğu için minnettarım. Bundan sonraki kitaplarını dört gözle bekliyor olacağım. Artık bu savaş bilginin, kalemin ve kağıdın savaşı olsun.
Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim.
Mutlu Özçelik bu güzel kitabı için teşekkür ediyorum. Değerli dünyasından ve düşünceleri benimle, bizlerle paylaşmış olduğu için minnettarım. Bundan sonraki kitaplarını dört gözle bekliyor olacağım. Artık bu savaş bilginin, kalemin ve kağıdın savaşı olsun.
Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim.Maya Taşı
Dost bağına girercesine, yazarın anılarını bir bir derercesine okudum Maya Taşı’nı. Öyle içten öyle bizden öykülerdi…
Mutlu Özçelik’in ilk öykü kitabı olan Maya Taşı’nda yirmi iki öykü yer alıyor. Aralara serpiştirilmiş küçürek öyküler kitaba zenginlik katmış. Anlatılarda temel izlek esaret. Kahramanlar, hayatın içinde bir şeylere tutsak.
Aşka tutsak olan, kendisini dilendiren adamdan kaçamayan, birilerinin yanında bedenini satarak para kazanan ve içinde bulunduğu hayatta esir olanlar…Kahramanların hemen hepsi parasızlık sancısı çekiyor. Belki paraları olsa bu tutsaklıktan daha kolay kurtulabilecekler, diye düşünmeden edemiyorum. Karşı cinse olan ilgi ve tutku genelde karşılıksız.
Hayatın içindeki arzular, sesler, sessizlikler, çağrışımlar, anılar, özlemler kolaylıkla okura geçiyor. Öyküler birbirine yaslanan dizi anlatılar değiller fakat okurda bıraktıkları hisler benzer. Son öykü “Teknoloji” bu anlamda diğerlerinden ayrılıyor bence.Teknolojinin hayatımıza getirdiklerini ve götürdüklerini anlatan ama sonunda özellikle biz kitapseverleri hüzünlendiren bir hikâye ile bitiyor eser.
“Bazı akşamlar uyunmaz.” s.18
“Devleti olmayınca insanın kabuğu da yok.”s.22
Özlem
“Sen gideli çok şey değişti.”
“Yaa, ne oldu?”
“Sensizlik.”s.23
ZENGİNLİK
Servetine o kadar düşkündü ki düşmanları birikimine büyük saygı duyardı. Mücevherlerle süslenmiş bir sapı olan yirmi iki ayar altın hançerle öldürdüler. s.141
”Babaların hayatı benim olmadı, çocuklarımın olsun diyerek geçermiş.” s.148
”Aşk değildi, yanıma yakıştırdım, evlendim, hayatıma alıştırdım…”s.162
”Sığınacak bir büyüğü kalmayınca büyüyor insan.”s.169
Merhabalar
@soylesi_yorum_ekibi 'nin değerli öğretmenlerinden Mutlu Özçelik Hoca'mızın ilk öykü kitabını okudum.
Aralarında küçürek öykülerin de olduğu yirmi iki öykü var kitapta. Sıradan insanların sıradan görünen hayatlarındaki detaylar, bazen sonucunu gördüğümüz davranışların nedenlerini işlemiş yazarımız. Öğrencisi, öğretmeni, esnafı, hesapçısı, evlisi, bekârıyla çeşitli kesimlerden insan hikâyeleri var. Griye Çalan Mavi Gözler, sonuyla beni şaşırttı. Sondaki Teknoloji öyküsüyse biraz huzursuz etti.
7 Ekim'de kitap üzerine sohbet edeceğiz. Sevgili öğretmenlerimizin yorumlarını merakla bekliyorum.
Kitaptan:
* Kötü sözler kırk kere, iltifatlar iki kere söylenince kanıksanırmış.
* İnsanlara ulaşmak kolaylaştıkça, insanları anlamak zorlaşmıştı.
@mutluefe09 Hocam, emeğinize, gönlünüze sağlık. Okuru çok, yolu açık olsun.
Sevgiyle kalın
#MayaTaşı
#MutluÖzçelik
@bedizyayinlari
