Yazar:
Mevsim Yenice
Editör:
Mustafa Çevikdoğan
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 43 dk.
Sayfa Sayısı:
96
Basım Tarihi:
Mayıs 2024
Yayınevi:
Can Yayınları
ISBN:
9789750763380
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ağaç kovuğundan çıkmak: bu deyişi çok severim. Yalnız olmadığımı, dünyaya öylesine gelmediğimi anımsatır bana.
Ağaç kovuğundan çıkmadık, var elbet bir annemiz babamız. Ama, bir aması da var.
Herkesin kovuktan çıkmaması kendine, herkesin ebeveyni bir değil. Biz nasıl ki bir değiliz~
Kimimizin halası annelik yapar, kimimizin babası en yakın sırdaşı. Fil Gözü bu ağın ortasına çekti beni. Bir cümbüşün içine.
Ağaç kovuğundan çıkmamış ama bir ağacın kovuğuna sığınanları okudum sanki.
Koşmuş da yorulmuş, çok duymuş da kulaklarını tıkamış, dönmüş durmuş da yönünü bulamamışları..
Bir de kirpileri, kuşları, filleri..
.
Mevsim Yenice, bir pencerenin arasından sızan ışığı yüzümüze tutuyor. Gözlerimizi kaçırabilir ya da o pencereyi biraz daha açabiliriz.
Fil Gözü’ndeki sekiz öykü de sarmaladı beni (özellikle Buzda Balık Avı ve Lokal Anestezi), gök dolsun içeri diye pencereyi açanlardan oldum ben. Belki siz de öyle yaparsınız~
.
Ata Uzuner kapak tasarımıyla ~
Kitabı anlatmamı isteseler sekiz öyküyü ayrı ayrı anlatır aklımda kalanları anlatırken sizi kitap okur kadar tutarım
Türk edebiyatında sevmediğim özenti/yeni bir şey deneme (amaçsızca ve yetkin olmadan) /kendini tekrar etme ve çalakalem hal Fil Gözü’nde yok . Eli yüzü düzgün karakterli, mesajını iletmeyi bilen , nedenselliği ve çatışmayı yitirmeyen öyküler .
Akraba zorbalığı ya da aidiyet zorbalığı , terk ediliş, kendine yol çizme , örnek gösterilene benzemeye çalışırken yolsuz kalma…
Büyük bir “Boşluk” @mevsimyenice ‘nin doldurmaya çalıştığı her öyküde kendini ayrı ayrı gösteren.
İyi ki okudum; öykü sıralaması , öykü sayısı ve edisyonu açısından sevdiğim bir kitap oldu kaleminize sağlık.
Artık yenisini beklemeye başlayalım
7/10
2025 5. kitabı
Fil Gözü - Mevsim Yenice
Kitap, bir adamın, yaşadığı zorluklarla ve içindeki boşluk duygusuyla baş etmeye çalışırken, çevresindeki dünyayı ve kendi benliğini nasıl algıladığını keşfetmesini anlatıyor
Bence kitabın adının, Fil Gözü olmasının sebebi karakterimizin de, filler gibi dünyaya dar ve sınırlı bir bakış açısıyla bakması diye düşünüyorum
"Soğumuş çayı yudumluyor, kekin ucunu tırtıklıyorsun. Kitaba dalıyorsun çok geçmeden, böylelikle saatler geçiyor..."
"Kendini inandırırsan herkesi inandırabilirsin.
Çünkü insanlar inanmak ister"
"İster inan ister inanma, hayatta her şeyin bir anlamı var"
Mevsim Yenice’nin Fil Gözü, yazarın okuduğum ilk kitabı. Okurken defterime notlar aldım. “Eşikteki mermerin ucu hâlâ kırık” cümlesi mesela… O farkındalık anı ve o anın duygusu gözlerimi doldurdu.
Kitap, insanın kendi içindeki adı konmamış boşlukla baş başa kalma hâlini çok etkileyici bir şekilde anlatıyor. Büyük olayların peşinden gitmiyor; aksine gündelik anların içine saklanmış kırılmaları, suskunlukları ve yarım kalmışlıkları görünür kılıyor.
Öykülerdeki karakterler tanıdık: söyleyecek çok şeyi olan ama kendine kulak verecek gücü kalmamış insanlar. Yenice, bu sessizliği zorlamadan, neredeyse fısıldar gibi yazıyor. Bu yüzden metinler daha da çarpıcı; çünkü o boşluğu okur olarak sen tamamlıyorsun.
Bazı cümleler ise doğrudan içime dokundu:
“O an anladım annem artık benim annem değildi.”
“Mezuniyet törenime tek başıma gitmiştim… birincilikle mezun oldum ben…”
Kitabın en güçlü yanı, “boşluk” duygusunu bir eksiklik olmaktan çıkarıp bir varoluş hâline dönüştürmesi. Eksik parçalarla yaşamayı öğrenenlerin, yapbozu tamamlamaya devam edenlerin hikâyesi bu.
Yavaş okunan, sindirilmesi gereken; yer yer insanın içine çöken ama uzun süre zihinde kalan öyküler…
Ve eğer bir kitap, yazarın diğer kitaplarını okuma isteği uyandırıyorsa, o iyi bir kitaptır.
Bu da tam olarak öyle bir kitap.
Sıkıştıranlar, rahatsız edenler ve bunalanlar
Egalité
Çoğunda anlatanı sıkıştıranlar, rahatsız edenler var:
Buzda Balık Avı adlı öyküde annesi.
Lokal Antestezi'de, diş doktorunun hem annesi babası hem de kendisini çocukken temelli bıraktıkları köydeki komşuları Hanım Teyze.
O adlı öyküde dövmeciye gidenin anneannesi, annesi ve babası.
Fil Gözü'nde yaşlı dayısını hamama götürmek zorunda kalanın dayısı ve annesi. Kitaba adını veren bu öyküden iki örnek cümle: "Sormuyordu. Kendi hayatı da dahil değiştiremeyeceği hiçbir şeyi ellememe meziyeti bahşedilmişti ona." (s. 58); "Tellak belindeki peştamalı kasıklarında toplarken de kıpırtısız durdu. Teslim olmuştu. Küçükken annesine olduğu gibi." (s. 70)
Solo Test'te, otuz yaşındaki kızı rahatsız eden, ziyarete gittiği dul babasının sonradan evlendiği kadın ve "özel" çocuğu. Ayrıca, bu öyküdeki eleştirel göze sahip kız, takıntılı olmanın, istifçiliğin olumsuzluğunu çok güzel anlatıyor: "Babamın çalışma masasındaki lambayı açıp eskisi gibi çekmecelerini, kitapların arasını kurcalıyorum. İstifçiliğinden hiçbir şey kaybetmemiş, her şey düzenli. Küçükken denizden birlikte topladığımız ganimetleri içine sakladığımız tahta kutuyu açıyorum. Yeni bir hatıraya yer ayıracak kadar bile boşluk yok içinde. Kapağı zor kapanıyor." (s. 83). Ayrıca bu öyküde ayrıntılarda kalsa bile yine fil olması ilginç bir rastlantı (s. 80 ve 84).
Buna Şans Denirse adlı son öyküdeki anlatanın, yanında yaşamak zorunda olduğu büyük halası.Edebiyat
Egalité
Çoğunda anlatanı sıkıştıranlar, rahatsız edenler var:
Buzda Balık Avı adlı öyküde annesi.
Lokal Antestezi'de, diş doktorunun hem annesi babası hem de kendisini çocukken temelli bıraktıkları köydeki komşuları Hanım Teyze.
O adlı öyküde dövmeciye gidenin anneannesi, annesi ve babası.
Fil Gözü'nde yaşlı dayısını hamama götürmek zorunda kalanın dayısı ve annesi. Kitaba adını veren bu öyküden iki örnek cümle: "Sormuyordu. Kendi hayatı da dahil değiştiremeyeceği hiçbir şeyi ellememe meziyeti bahşedilmişti ona." (s. 58); "Tellak belindeki peştamalı kasıklarında toplarken de kıpırtısız durdu. Teslim olmuştu. Küçükken annesine olduğu gibi." (s. 70)
Solo Test'te, otuz yaşındaki kızı rahatsız eden, ziyarete gittiği dul babasının sonradan evlendiği kadın ve "özel" çocuğu. Ayrıca, bu öyküdeki eleştirel göze sahip kız, takıntılı olmanın, istifçiliğin olumsuzluğunu çok güzel anlatıyor: "Babamın çalışma masasındaki lambayı açıp eskisi gibi çekmecelerini, kitapların arasını kurcalıyorum. İstifçiliğinden hiçbir şey kaybetmemiş, her şey düzenli. Küçükken denizden birlikte topladığımız ganimetleri içine sakladığımız tahta kutuyu açıyorum. Yeni bir hatıraya yer ayıracak kadar bile boşluk yok içinde. Kapağı zor kapanıyor." (s. 83). Ayrıca bu öyküde ayrıntılarda kalsa bile yine fil olması ilginç bir rastlantı (s. 80 ve 84).
Buna Şans Denirse adlı son öyküdeki anlatanın, yanında yaşamak zorunda olduğu büyük halası.
Mevsim Yenice’nin Can yayınları etiketiyle çıkan öykü kitabını Söyleşi-Yorum ekibimle okuduk.
Sekiz öykü yer alıyor kitapta.Kafestekilerin, içeriden çıkmak isteyenlerin, dışarıdan gelen etkenler nedeniyle kendisi olamayanların öyküleri bunlar. Kendisine ait olmayan hayatları yaşayan ve yaşadığı hayattan memnun olmayanların anlatısı hepsi. Karakterinlerin psikolojileri, içlerindeki boşluk, bastırdıkları duygular, hatırlamak ve unutmak istediklerini yazmış yazar. Kedi, köpek, fil, kirpi gibi hayvanlar da yazara bu duyguları tanımlamada yardımcı olmuş.
“Çünkü bazen bir yerde yalnızca zorunluluk duyduğunuz için kalır, başka hiçbir şeyi düşünmez, o anın gerekliliklerini yerine getirir ve ötesine karışmazsınız."s.45
Mevsim Yenice, farklı yazma tekniklerini denemiş hikayelerinde. Daha önce ben diliyle okuduğum “Sifon” öyküsüne bu kitapta sen diliyle rastlamak benim için sürpriz oldu. Bu hâliyle de güzel olmuş öykü fakat ilk yazdığı Sifon’u daha çok beğendiğimi söylemek isterim.
Mevsim Yenice’nin öyküleri, okuru olay anına sürüklemeyi, kahramanlarının ruh hallerini kavratmayı, bulundukları mekanlarda onlarla birlikte gezdirmeyi çok güzel başarıyor. Sarsıcı, sürükleyici öyküler. Dili oldukça akıcı, yaratılan atmosferler etkileyici. İsimleri genellikle olmayan öykü kahramanları bizlerden biri gibi. Çok sahiciler. Ama beni en çok etkileyen öyküler ‘konveksiyonel akım’ , ‘buzda balık avı’ , ‘sifon’ ve ‘o’ öyküleri oldu.
Öneririm.
Merhabalar
Sevgili @mevsimyenice 'nin son öykü kitabı bizi bir yerlerden, belki kendimizden tanıdığımız travmalarla, yaralarla karşı karşıya getiriyor.
Bırakmak, kurtulmak, vazgeçmek isteyen ama bir türlü yapamayan, kısıldığı kapandan çıkamayan karakterler çevremizde, hayatın herhangi bir yerinde karşılaşabileceğimiz kişiler. Yazarımızın kalemine sağlık, okuyanı çok olsun.
@soylesi_yorum_ekibi yazarımızla çok güzel bir sohbet gerçekleştirdi ama ne yazık ki katılamadım. Kısmet...
Sevgiyle kalın
.
" Kendini inandırırsan herkesi inandırabilirsin. Çünkü insanlar inanmak ister."
#mevsimyenice kalemi ile ilk kez tanıştım #filgözü adlı öykü kitabı ile. İçerisindeki sekiz öyküde de eksiklik, yokluk, boşluk, tamamlanma gibi hisler yüklü. Elbette hiçlik teması da kendini hissettiriyor.
Kendini es geçen ama bir dursa kendi kendini bile dinlemeyecek insan öyküleri aynı zamanda....
" Bu evde anlaşmak için sürekli konuşmak mı gerekiyor?"
@canyayinlari
8/10
2025 92. kitabı
Kısacık ama derin bir kitap. Mevsim Yenice'nin kalemini seviyorum. Bu kitapta en çok etkileyen öyküleri;Sifon,Lokal Anestezi ve Fil gözüydü. Karakterleri çok net yansıtıyor ve biz fil gözü deliklerinden içeri bakıyoruz.
Yazar Hakkında
Mevsim YeniceYazar · 7 kitap
Üniversitede fizik okudu. “Açık Artırma” öyküsü, 2015 altKitap Öykü Yarışması’nda birinciliğe layık görüldü. 2015 ve 2016 yıllarında farklı iki dosyayla Yaşar Nabi Nayır Gençlik Ödülleri’nde öykü dalında “dikkate değer” bulundu. Parçalar, İstanbul’un Sakinleri ve Aşk Mektupları adlı kolektif kitaplara öyküleriyle katıldı. İlk kitabı Tekme Tokatlı Şehir Rehberi, 2019 Notre Dame de Sion Edebiyat Ödülleri’nde Mansiyon Ödülü’ne layık görüldü. 2016 yılından bu yana altKitap ve altZine yayın kurulunda yer alıyor.
