Gönderi

Öyle Doğru Ki...
Ben hep tamamen yalnız kalarak, herhangi bir insan olmadan zihinsel çalışmamı sürdürürüm sanıyordum, bunun yanılgı olduğu ortaya çıktı, ama gerçekten de birine gereksinimimiz olduğu da yanılgıydı, bu iş için bir insana gereksinimimiz var ve gereksinimimiz yok ve bazen gereksinimimiz oluyor bazen de olmuyor ve bazen oluyor bazen olmuyor aynı zamanda, bu gerçeklerin en saçması şimdi, bugün gene kafama dank etti; birine gereksinimimiz var mı yoksa gereksinimimiz yok mu ve hiçbir zaman gerçekte neye gereksinimimiz olduğunu asla bilmediğimiz için mutsuzuzdur ve dolayısıyla istediğimiz ve bize doğru görünen anda zihinsel bir çalışmaya başlayamayız.
Sayfa 22 - 23·Kitabı okudu
·
26 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Monsilya
Gönderi Sahibi
"Ben ısrarla ablama gereksinimim olduğunu sandım Mendelssohn Bartholdu üzerine çalışmama başlayabilmek için, o buraya geldiğinde, ona gereksinimim olmadığını anladım, ancak o burada olmadığı zaman başlayabilirim. Ama şimdi gitti ve ben özellikle başlayamıyorum çalışmama. Önce bunun nedeni onun burada oluşuydu, şimdi ise neden, onun burada olmayışı. Bir yandan bir diğerini yüceltiriz, öte yandan küçük görürüz onu ve durmadan yüceltiriz kendimizi ve küçük görürüz, kendimizi yüceltmemiz gereken yerde küçük görürüz, kendimizi küçük görmemiz gereken yerde yüceltiriz." (s. 23)