Tüm çiçek kadınlara..Şiir
İnan Durak Taş şiirleri ile önce Facebook'ta saklı hisler durağı sayfasında tanışmıştım. Sonra Facebook kullanmayı bıraktım ve İnstagram'da kendi adıyla açtığı yeni hesabından takip ettim o güzel şiirlerini, öylesine bizden biriydi ki İnan hanım, o kadar doğal, o kadar içten daha ilk tanıştığım anda hayran kaldığım bir kadındı. Kendisini ve şiirlerini sosyal medya sayesinde tanıttı herkese, eminim çoğu insanda benim gibi aşinadır onun şiirlerine. Kitabının çıktığını duyduğum gün ise belki kendisinden bile fazla ben sevinmişimdir. İnan hanımın başarısını takdir ettim, onun gibi kendi halinde şiirler karalayan bir diğer kadın olarak kendisiyle gurur duydum. Hemen kütüphaneci arkadaşlardan birine rica edip, buraya eklettim, çünkü mutlaka okuyacağımı biliyordum, es geçeceğim bir kitap değildi. Ve kitabı eklettikten kısa bir süre hemen sipariş verip, aldım. Burada kitabı okuyan ikinci kişi olmaksa ayrı bir sevinç elbette :)) Fakat sayfa sayısı yanlış eklenmiş, kitap 222 sayfa ama 150 olarak eklenmiş. Kütüphaneci arkadaşlar bir düzenleme yaparsa çok iyi olur. Umarım bir gün onunla tanışma imkanı bulup, kitabımı kendisine imzalattırabilirim.
Geçelim şiirlere, önce anneye yazılmış şiirler karşılıyor bizi, "anne benim kızın, cansızın, cılızın, büyümeyenin" diye başlıyor satırlar. Ben bir anne sıcaklığı ile büyümediğim için anne şiirlerine çok uzak hissettim kendimi neyse beni boşverelim ama sizlerin çok beğeneceğinden eminim.
Sonra aşk düşüyor satırlara "insan nasıl da çiçekleniyor ait olduğu toprağa düşünce değil mi?" diyor. Öyle değil midir gerçekten ait olmadığı yerde çiçekleri açar mı aşkın.. Bu bölümü işe giderken otobüste okumuştum. Ah neredeyse otobüsün içinde hüngür hüngür ağlayacaktım, baktım olmayacak, gözlerim dolu dolu kitabı kapatıp çantama geri attım. Bazı mekanlar kitap okumaya hiç uygun değil gibi.
Daha sonra kadınlar düşüyor satırlara, "hangi kadın mı güzel diyor, gülümseyen, seven, sevilen, kısacası mutlu bir kadın" diye devam ediyor. Kadın olmak yeterince zorken ne olur gülümseyişlerimizi soldurmasalar, kırmasalar şu ürkek kalbimizi, azıcık bir mutluluğu çok görmeseler olmaz mı? Tüm kadınları çiçeklendirecek kadar güzel mısralar var bu bölümde, hayat izin vermez belki buna ama bir şiirde çiçekleniverir belki yüreklerimiz..
Daha sonra mevsimler düşüyor kaleme, en başta sonbahar ve Eylül şiirleri, "anlarsa bizi Eylül anlar" diyor. Dökülürken günbegün yapraklarımız, hüzün bu kadar yerleşmişken içimize başka kim anlar ki şu melankolik mevsimden başka, ruhumuza en müsait ay değil midir Eylül..
Sonrası hayat, "yüz yerden yara alışımız, bir adıma on adım gittiğimizdendir kendimize hep geç kalışımız" diyor. Kadınlar olarak kendimizi unutacak kadar fedakarız. Merhametimiz, duygusallığımız dünyalar kadar hep bundan değil mi yara alışımız. Şükrü Erbaş'ın dediği gibi içtenliğimizden almadık mı en büyük yarayı.
Bazen umudu bazen de umutsuzluğu barındıran satırlar hayat gibi işte.. Hayata, kadına, aşka dair şiirler. Şiirlerin tamamı muazzam güzellikte, alıntı yapmak istemeyeceğiniz satır yok derecede.
Okuyun bu güzel şiirleri tüm çiçek kadınlar hepsi size, sadece size..
Şiirle kalın.
·
235 Gösterim
1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.