|Son İnsan
|Mary Shelley
Selâmlar
Mary Shelley , 1826’da yayımlanan 
Son İnsan romanıyla gotik edebiyata özgü bilimkurgunun alt türü olan apokaliptik romanın ilk modern örneğini sunuyor.
Vahiy ya da gelecekle ilgili sırların aydınlığa kavuşturulması anlamındaki apokalips sözcüğünden türeyen apokaliptik kurgularda salgın hastalık, nükleer savaş, sibernetik ayaklanma, doğaüstü olaylar, ekolojik felaketler ya da başka afetler yüzünden uygarlığın sonunun gelmesini irdeler.
Shelley günlüğünde “son insan”dan “alter egom, ikinci benliğim, yoldaşlarımın benden önce ölmesiyle sevgili bir gruptan geri kalan yadigar” olarak söz eder.
Son İnsan, bugün sıradan sayılacak kadar yaygınlaşmış bir konuyu, insanlığın yok oluşunu ele alıyor.
Bir salgının Batı dünyasındaki etkilerini Romantik dönemin üslubuyla dramatize eder ve gerçek kişilerin yansıması olan zıt karakterler eksenindeki bir kurguyla aktarır. Romandaki başlıca karakterlerin oluşumunda kısmen ya da tamamen çevresindeki kişilerden esinlenmiştir. Örneğin doğal bir cennet arayışı içinde tanıdıklarını peşinden sürükleyen Adrian, yazarın eşi Percy Bysshe Shelley’nin kurgulanmış portresidir. Yunanlarla savaşmak için İngiltere’den yola çıkan ve İstanbul’da ölen Lord Raymond ise Lord Byron’ın yaşamından esinlenmiştir. Bu savaş kısmında tahayyül ettiği gelecekte olabilecek teknolojik gelişmeleri sığ buldum. Gelecek adına hala bir İstanbul Fethi de hayal ediliyor.
Roman, yazarın “seçkinler” diye adlandırdığı çevresini kaybetmekten duyduğu acıyı ve dünyanın anlamsızlığını, bireyin tarihi yönlendirme gücünden yoksun oluşunu da dile getirir.
İsminin üzerine yankı gibi düşünceler zinciri dolaşıyor zihinde çünkü SON İNSAN demek bir sürü insanla bağ kurup, yaşantıları kendine kattıktan sonra bu bir sürü insanın yok oluşuna akabininde ise artık olamayışına tanıklık etmek gibi sarsıcı bir metaforu barındırıyor kendi içinde.
Ayrıca ölüm insanları eşitleyip kolektif bir tek tip SON İNSAN da oluşturuyor. İnsanların çeşitli sebepler ve üstünlüklerle derecelendiği dünya; ölümün keskinliği ile budanıp herkesin her şeye eşit mesafede olduğu bir eşitliğe indirgeniyor.
Kitapla Kalın
Mary Shelley , 1826’da yayımlanan Son İnsan romanıyla gotik edebiyata özgü bilimkurgunun alt türü olan apokaliptik romanın ilk modern örneğini sunuyor.
Vahiy ya da gelecekle ilgili sırların aydınlığa kavuşturulması anlamındaki apokalips sözcüğünden türeyen apokaliptik kurgularda salgın hastalık, nükleer savaş, sibernetik ayaklanma, doğaüstü olaylar, ekolojik felaketler ya da başka afetler yüzünden uygarlığın sonunun gelmesini irdeler.
Shelley günlüğünde “son insan”dan “alter egom, ikinci benliğim, yoldaşlarımın benden önce ölmesiyle sevgili bir gruptan geri kalan yadigar” olarak söz eder.
Son İnsan, bugün sıradan sayılacak kadar yaygınlaşmış bir konuyu, insanlığın yok oluşunu ele alıyor.
Bir salgının Batı dünyasındaki etkilerini Romantik dönemin üslubuyla dramatize eder ve gerçek kişilerin yansıması olan zıt karakterler eksenindeki bir kurguyla aktarır. Romandaki başlıca karakterlerin oluşumunda kısmen ya da tamamen çevresindeki kişilerden esinlenmiştir. Örneğin doğal bir cennet arayışı içinde tanıdıklarını peşinden sürükleyen Adrian, yazarın eşi Percy Bysshe Shelley’nin kurgulanmış portresidir. Yunanlarla savaşmak için İngiltere’den yola çıkan ve İstanbul’da ölen Lord Raymond ise Lord Byron’ın yaşamından esinlenmiştir. Bu savaş kısmında tahayyül ettiği gelecekte olabilecek teknolojik gelişmeleri sığ buldum. Gelecek adına hala bir İstanbul Fethi de hayal ediliyor.
Roman, yazarın “seçkinler” diye adlandırdığı çevresini kaybetmekten duyduğu acıyı ve dünyanın anlamsızlığını, bireyin tarihi yönlendirme gücünden yoksun oluşunu da dile getirir.
İsminin üzerine yankı gibi düşünceler zinciri dolaşıyor zihinde çünkü SON İNSAN demek bir sürü insanla bağ kurup, yaşantıları kendine kattıktan sonra bu bir sürü insanın yok oluşuna akabininde ise artık olamayışına tanıklık etmek gibi sarsıcı bir metaforu barındırıyor kendi içinde.
Ayrıca ölüm insanları eşitleyip kolektif bir tek tip SON İNSAN da oluşturuyor. İnsanların çeşitli sebepler ve üstünlüklerle derecelendiği dünya; ölümün keskinliği ile budanıp herkesin her şeye eşit mesafede olduğu bir eşitliğe indirgeniyor.
Kitapla Kalın
·
205 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.