Uzun zamandır beni bu kadar derinden etkileyen bir kitap okumamıştım.Evet,çoğu zaman kalabalığın arasında akan gözyaşlarımı gizlice silerek okudum diyebilirim.Yalom'un okuduğum 3.romanı ve kalemini çok beğeniyorum.Favorim Nietzsche Ağladığında lakin bu kitap da ona yakın derecede...İrvin,terapiye gelen on hastanın kısa ama manidar olan mücadelelerini izin isteyerek ve ekleme de yaparak kitap haline getirmiş.Kitabın bircok yerinde kendinizden parçalar bulmanız mümkün...Varoluşumun sebebini ararken ve anlamlandırmaya çalışırken Yalom'un kitapları aydınlatmıştır hep ufkumu.Psikolojiye ve felsefeye olan ilgim hep harmanlanmıştır kitaplarıyla.Belki hayatımın bir noktasında bu alanlarla yolum kesişir...Siz de bu kitabı okuyarak bazı hislerde yalnız olmadığınızı,bir şeylerin anlamlandığını fark edeceksiniz.
İyi okumalar