Kitap yakın tarihimizde yaşanan Hitler barbarlığını konu almış.Defalarca Nazilerle ilgili makaleler,kitaplar okumamama rağmen yine de kitap içimi acıttı.Yalnızlığı,eziyeti,bunalımı ve işkenceyi yazar hakkıyla yansıtmış.Sanki karakterler oyun oynarken ben de yanlarında onları izliyordum.Yazarın yazdığı son kitap olması ayrıca dikkatli okumama neden oldu,keşke önden gitmeseydi Zweig..
·
3 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Beni bu kitapta etkileyen şey "hiç" liğin ortasında kalması. Düşünsene yapacak "hiç" bir şeyin yok. Ne bir amacın olur ne bir beklentin. Hayatta bunları temel aldığı için( bir amaç uğruna savaşmak ve karşılığını beklemek) bir yerde yaşarken ölü olduğunu anlatmak istiyor.
İşte o "hiç" liğin ortasında basit bir satranç kitabı kurtarıcı konumda. Bir amaç veriyor. Belki beklenti yoksa bile artık bir amacı oluyor ve yaşamaya devam ediyor.
Çol güzel bir kitaptı. Yine okuyacağım.
ÖZLEM
Gönderi Sahibi
Yorumunuza kesinlikle katılıyorum,ben de kendimi o odada hissettim bir an,ben olsam ne yapardım,tabi ki yapabileceğim şeyler çok kısıtlı olurdu ve ne yaparsam yapayım bir süre sonra cazibesini kaybedecekti,ve tekrar hiçliğin ortasında bulacaktım kendimi.Psikolojik işkence çok ince bir dille anlatılmış,"iyi ki" dedim okuduktan sonra.