Oğuz Atay, 
Tehlikeli Oyunlar'da Hikmet Benol'un hayata tutunamama macerasını bizlere anlatır. "Hayat bir düştür" yorumuyla bütünleşen eser, hayatın bir oyun olduğunu bizlere göstermektedir. Monologlar ve zihinde yer alan iç konuşmalar çoğu zaman "okuduklarımız yine hayal mi yoksa gerçek mi?" yanılgısına yaşamanıza neden oluyor. Bu bakımdan eser karmaşık bir hal alıyor ve gerçekle düşü karıştırabiliyoruz.
Hikmet yalnızlığa mahkum olduğu üç katlı gecekondusunda, toplumdaki kargaşanın temeline inmek için, monolog tartışmalarla "oyun" yolunu seçer. Oyun yazan ve hayatı bir oyunmuşçasına algılamaya çalışan Hikmet kendisiyle yüzleşirken bir takım soruların da cevaplarını bulmaya çalışır. Eşi Sevgi'den boşanan Hikmet yalnızlığın pençesindeyken, komşuları Albay Hüsamettin Tambay ve Dul Kadın Nurhayat Hanım kendisine aile olurlar. Hikmet'in zihninde ona oyun konusunda yardımcı olurlar.
Eserde çarpık bir şekilde Hikmet'in aslında pekte hikmetli olmadığı, Sevgi'nin sevgisiz olduğunu ve Bilge'nin de bir bilgisinin olmadığını görürüz. Romanda herkes kendi hayatına devam ederken, Hikmet kendi hayatını yok etmiştir. Bu yer alan ironi kendini her yerde belli etmiştir. Atay alaycı dil kullanmaktan geri kalmaz ve bu durum romanlardaki kara anlatının yumuşamasını sağlar. Eserde gördüğümüz hiçbir karakter ne kadar 'tutunamayan' olsalar da kötü insanlar değillerdir.
Tehlikeli Oyunlar, üst kurmaca tekniğinin geniş kapsamda kullanıldığı, bireyin kendisiyle hesaplaşması üzerine kurulu bir eserdir. Oğuz Atay güçlü kalemi, derin hissiyatlarıyla ve nüktedan yapısıyla edebiyatın sınırlarını zorlamıştır. Tek seferde anlaşılabilecek bir eser olduğunu düşünmüyorum. Oğuz Atay'ın diline alışana kadar kitap benim için çok zorluydu.
Atay, oyun içinde oyunu kurarak hayatın aslında bir oyun olduğunu hissettirmek istemiş bizlere. Bize öğretilen davranış kalıplarıyla aslında bir oyun oynuyoruz ve o oyunun bir parçasıyız.
Oynayalım albayım...
·
491 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.