Necib Mahfuz 'dan okuduğum ilk kitap. Biraz hayalkırıklığı yaşadım. Kitap bana mı sıkıcı geldi bir tek derken yalnız olmadığımı gördüm.
Konusu 1950'de, Kahire'de hayatın anlamını ararken etik olmayan bir yaşam süren aile babası Ömer'in yaşamını anlatıyor. Okurken çok sıkıldım, basit düzeyde ve akıcı değildi. Felsefî diyaloglar, karakterimizin kararsız, karmaşık ve daldan dala atlayan yaşam anlayışı beni boğdu. Edebî bir anlatım göremedim. Diğer kitaplarını henüz okumadığım için bir şey diyemem fakat bu kitabını tavsiye etmiyorum.