Stefan Zweig'in eşiyle beraber intihar etmeleri ve bu anda gerçekleşen olaylardan çok etkilenmiştim. Ardından bu yazarı araştırmaya koyuldum. Zweig'i zirveye götüren eseri 'Satranç' la tanıştım. Kitap aslında Zweig'in kendisini, tasarlamış olduğu bir öykü içerisinde anlatmış olmasıydı. Onun derinliğini, hislerini hissetmiştim bu öykü içinde. Karekteri Dr. B. İle ve onun hikayesiyle aslında yaşamış olduğu ruh halini bize yaşatıyordu. Evet bir hayat vardı lakin bu hayat bir hücre hayatından farksızdı
Zweig'in intihar etmesi aslında o derinliğinde oluşturmuş olduğu duygu okyanusunda yıllarca yüzmesine rağmen kurtulamamış olmasıydı. Ve kulaçlarının son anında çırpınıştan ziyade teslim olması söz konusuydu. Bu teslimiyeti ise arkadaşlarına ardından bırakmış olduğu mektubunda "Sizler yeni bir gün doğumunu bekleyebilirsiniz, benim buna gücüm kalmadı..." cümlesiyle - aslında bu cümle ki ardına milyonlarca cümle eklenebilir - ifade etmiştir.
BEĞENİLER
- Öykü gemide geçen bir olay olmasına rağmen o kadar güzel karekterler seçiyor ve o dönemin nazi olaylarını o karekterden o kadar güzel anlatıyor ki araştırdığım kadarıyla filmi bile yapılmış bu başarılı yansıtması
- Betimlemeler, duygu kişileştirmeleri gayet başarılı
- Akıcılık ve Açıklayıcılık gayet başarılı
- psikolojik analizleri o dönemin şartlarında bu kadar başarılı olması şaşırtıcı
ELEŞTİRİ
- Çevirmen hataları bazı olay geçişlerinde kendini gösteriyor
- Dilbilgisi ve noktalamalar vurgu yapılması gereken yerlerde doğru kullanılmamıştı. Bu da adapte olmam gereken düşünceyi kaçırmama sonraki cümlelerde ancak bunu faek edebilmeme neden oldu
- Eser çok anlaşılırdı ama birazda spesifite isterdim. Şu açıdan okuduğum zaman biraz derin düşünme sonucu anlayacağım kısımlar yakalamak isterdim
ESERİN KAZANDIRDIKLARI
- Nazi psikolojik işkence metodları
- Kişinin kendisiyle yalnız bırakıldığında ruhsal durum bozukluklarının oluşma gradelerini yakaladım
- Psikolojik betimleme teknikleri
- Profesyonel karekter seçme tekniği
·
6 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
"Czentovic herhangi bir hamle yapmadı, elinin tersiyle ve kararlı bir hareketle bütün taşları tahtanın dışına itti." der bir yerinde kitabın. Çünkü Czentovic dünyayı satranç tahtası gibi siyah-beyaz görüyordu. Çünkü o faşizmdi.
Sonra o zengin Amerikalı da girdi savaşa. Zweig göremedi zavallı. Görse intihar etmezdi. Roman da başka türlü olurdu herhalde.
Kaleminize sağlık.